20-11-2005 t/m 30-11-2005

He hallo beste mensen!

Hier de laatste update op deze site, want mijn reis is geëindigd. Yep, you’ve got it mate! I’m back! Back to basic. Is wel ERRUG wennen hoor! Zo ga je van het heerlijke warme weer terug naar een freezin’ country. Ga ik na een chilled out jaar terug naar het snelle leven. Zal mijn horloge binnenkort maar weer uit de kast halen. Hoe erg het ook is....

Als jullie een spookrijder zien … please stay relaxed! Dat ben ik, proberende om rechts te rijden i.p.v. links en ik zal ook proberen om niet te veel van die Thaise/Cambodiaanse rijstunts uit te halen.

Ook heb ik nu weer een vaste plek om te slapen. Een andere plek dan Ried. Voor diegenen die het nog niet wisten, we zijn verhuisd! En wat een prachthuis. Super! Vergeleken met wat ik het afgelopen jaar heb gehad, een waar hotel! Iedereen die geholpen heeft met klussen, thanks! You’ve done an awesome job! Natuurlijk heeft Nederland naast die belachelijk hoge ziekenfondskosten (unreal!) ook pluspunten… Most important: dat ik mijn familie en vrienden weer zie!!!!! Ik kan mijn eigen muziek weer draaien. Mijn i-pod was in het begin van mijn reis al overleden…… en de kerst staat voor de deur wat ik de warmste en fijnste tijd van het jaar vindt.

Nou, zal ik jullie binnenkort plat bombarderen met duizenden foto’s van mijn reizen, maar hier dan ook nog ff een story wat ik de afgelopen maand allemaal heb uitgespookt. Enjoy, want het is de laatste. Uhm, van deze reis dan of course, hi hi.

Na nog een paar dagen in de stad te hebben gespendeerd waar alles is begonnen dit jaar (Sydney), ben ik maandagavond 21 november via Hongkong naar Bangkok gevlogen. Ik had in eerste instantie een kamer geboekt toen ik nog in Australie was, maar op het vliegveld bleek dat die guesthouse helemaal niet vlakbij het centrum zat en ben ik dus as usual op de blinde gok naar Khao San road (=centrum) gegaan om daar een guesthouse te gaan zoeken. Bij 1 guesthouse gesetteld en ff plee papier gehaald. Thai mensen gebruiken namelijk een slang om hun billekes mee af te spoelen. De Franse wc’s kunnen namelijk geen wc papier aan. Waarom haal je dat dan? Nou, omdat er een afvalbak naast de ‘wc’ staat waar je het in kan gooien. Lekkerrrrrr. Ach, het wende erg snel.

Omdat ik wist dat Kitty en Nelleke ook in Thailand waren, wilde ik hen een mailtje gaan sturen om te horen waar ze zaten. Guess what? Kwam ik ze op straat tegen toen ze met de tuk-tuk naar hetzelfde guesthouse wilden gaan als waar ik zat!! How small is this world? Was zo leuk om hun tegen te komen! Na bij een restaurantje even te hebben bijgekletst, zijn we ff wezen wandelen langs de kraampjes die je daar erg veel hebt. Zo zijn we alledrie naar de kapper gegaan (was bij mij zeker hoognodig na een jaar!!!!) en leken we daarna net Charlie’s Angels.

Hierna hebben we ons verwend met een gezichtsbehandeling en zijn we uit eten gegaan. Net als wat we de rest van de maand gedaan hebben. Keukens heb je niet in guesthouses. Alsof je die nodig hebt! Alles is hier zo cheap!!

Omdat ik nog geen concrete plannen had, ben ik de volgende dag met Nelleke en Kitty meegegaan naar Ko Chang, een eiland ten oosten van Bangkok. Kitty heeft daar een goede Nederlandse vriend, Bart, zitten, die daar werkt als duikinstructeur. Toen we in de avond op Ko Chang aankwamen, zijn we met een taxi naar Bang Bao Fishing Village gegaan waar Bart woont. Het is een dorpje/gat dat op het water zit. Erg leuk. Het stinkt er wel, vanwege de vissies. But that’s okay. Met zijn vieren zijn we uit eten geweest bij 1 van de 2 restaurantjes. Wat hebben wij wat afgelachen toen we een Thai vroegen om een foto van ons te maken. Die had volgens mij nog nooit een camera gezien. Terwijl hij een foto zou nemen, beweegde hij met de camera van links naar recht van boven naar onderen en als ie een poging deed om de knop hard in te drukken, zag je dat ie het echt probeerde maar het alsnog niet lukte, ha ha. Uiteindelijk de camera maar op timer gezet, ha ha.

Hierna zijn we naar een local pub gegaan waar ook de andere duikinstructeurs waren van de duikschool waar Bart werkt. Het zijn voornamelijk Belgen en Fransen. Op zich wel leuk, maar ik had een iets te oude Thai achter me aan die graag zijn kantoor wilde laten zien….. Nee, dank u! Ha ha!

De volgende dag zijn we naar Lonely Beach verhuisd. Das ook op Ko Chang. Hier had ik een heel leuk hutje. Geweldig om hierin te slapen, humor!

We zijn in ongeveer een week op Ko Chang verbleven. Wat we daar gedaan hebben? We hebben scooters gehuurd en zijn daarmee het hele eiland over gecrossed. Is een erg leuke manier om het eiland te bekijken. We hebben een keer op het strand gelegen (is ook de enige keer geweest in de afgelopen maand). Ook hebben we een snorkeltrip gedaan met de duikschool van Bart. Helaas kon Bart zelf niet mee, want die had 2 dagen daarvoor een scooterongeluk gehad….ow ow ow ow. Rij dan ook niet zo hard! Die snorkeltrip was erg leuk!! Het water was erg helder. We hadden wel iets van 40 m zicht! Heerlijk liggen zonnen op het dek. En met Tamara, een ander Nederlandse meid die we in de lemonbar hebben ontmoet, gekletst. Leuke meid. Nelleke had haar eerste duik gedaan. Superdupertime!

Na Ko Chang zijn we naar de border gegaan van Thailand naar Cambodja. Het klopt Cambodja stond niet eerst in mijn planning, maar Nelleke en Kitty moesten het land uit want ze waren hier al langer dan mij en moesten kas want anders moesten voor een Thaise visum betalen wilden ze hier langer blijven. Ik ben voor alles in en ging met hen mee. Hoe vaak kom je tenslotte in Cambodja? Ik ben erg blij dat ik het gedaan heb ondanks dat dit geen welvarend land is. Juist het niet toeristische siert Cambodja.

Toen we nog maar net de grens over waren, kwamen er wel 15 mannen op ons afgerend. Hello, how are you? Where you from? What´s your name? How was Thailand? What are you gonna do in Cambodja? Ze begeleidden ons naar de douane van Cambodja en terwijl we onze stempels kregen, zagen we ze al vechten om ons. Het waren natuurlijk taxichauffeurs die ons het geld ff uit de zak wilden kloppen. Uiteindelijk bleek onze ticket naar de grens nog wat langer geldig te zijn. We konden er namelijk ook nog mee naar Krong Koh Kong. Het tweede gat in Cambodja na de grens. Toen ze dat hoorden waren ze allen kas. In het hostel ff gerelaxed. Kitty en ik zijn ook nog ff het dorpje ingegaan. We waren een ware attractie voor de inwoners. Ze wisten niet wat ze zagen! Wij ook niet! Ze waren allemaal zo vriendelijk. Echt iedereen zwaaide en zei hello! We kregen een beetje het gevoel alsof we net als Caroline Tensen, die ook wel es naar een land toegaat om te zien hoe alles kan worden verbeterd, rondwandelden. Wij wilden namelijk ook wel es in de primary school zien. Kijken hoe de kinderen hier leren. We kwamen zelfs een jongen van ongeveer 6 jaar tegen op ´straat´die een klein Engels gesprek met ons begon. Zoo knap!

De volgende dag zijn we naar Kampot gereden. Het klinkt zo simpel, maar je wil niet weten hoe hoor! De weg wat eigenlijks een ´dirtroad´ is met de grootste gaten, zorgde ervoor dat we regelmatig uit onze stoel lanceerden.

En dan die ferry´s, die werden gestuurd door de 2 mannen met elk een motor in de hand elk aan een kant van de ferry. Pure humor. Je weet niet wat je ziet!!! De ferry is zo onstabiel en klein en toch tig auto´s erop weten te krijgen!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer