09-08-2005 t/m 03-09-2005

Hallo mensen!!

Alles okay daar in Nederland? Ja, we zitten nog steeds in Australie, maar dat is binnenkort ook alweer verleden tijd. Over een paar maandjes zitten we alweer in Nieuw Zeeland, vervolgens Thailand en dan op naar huis! Het zijn nog wel zo’n 4 maanden, maar dat is ‘peanuts’, want de tijd gaat hier zo snel!! Zeker als je straks een totaal nieuw en dus ander land bekijkt. En ik moet zeggen dat ik Australië wel een beetje heb bekeken. O ja? Ja, want we hebben gewoon heel veel van Australië bekeken en het wordt tijd voor wat nieuws. Kitty en ik hadden het er laatst nog over wat we allemaal wel niet hebben gezien en meegemaakt. Nou, trust me, dat werd geen gesprek van 10 minuten, ha ha.

 

Anyway, om even te vertellen wat we nog verder in en na Perth hebben gedaan....

 

In Perth hebben we weer eerst al onze ‘zakelijke’ dingetjes gedaan, als post ophalen, achter onze vluchten van Sydney naar Bangkok aan, etc. De eerste keer toen wij onze campervan in Perth in een garage hadden geparkeerd en weer terug wilden naar onze camping was het wel ff zoeken geblazen. Okay, we wisten dat Perth erg groot is, maar niet dat er zooo ongelovelijk veel parkeergarages waren rondom ‘the mall’. En nee, we zijn dus niet meteen de goede parkeergarage ingelopen...en uiteraard hadden we ook nog boodschappen bij ons en ... ging de parkeergarage binnen het uur sluiten.... Gelukkig hebben we hem wel teruggevonden, ondanks dat ik dacht dat ik de straatnaam had onthouden waar ie stond geparkeerd....

 

In Swan Valley (= suburb van Perth) waar we op de camping stonden, zijn we naar een chocoladefabriek geweest. Op de een of andere manier trok ons dat best wel aan :)Nou, hadden we helaas net de sessie gemist waarbij ze het chocola maken. Kitty heeft in plaats daarvan even alle chocolade artikelen gefilmd. Je kon daar ook het chocola proeven en ja... dat was erg lekker. Eigenlijk wilden we heel graag chocola kopen, maar aangezien 1 bonbon al zo’n $ 2, 50 kostte, hadden we zoiets van LAAT MAAR!! Das te duur, we halen wel weer es wat in de supermarkt...

Tegenover de chocoladefabriek was een wijn- en kaasproeverij. Ook dat klonk niet verkeerd in de oren. We konden daar 4 soorten witte en 4 soorten rode wijnen proeven, die ze daar zelf maakten, en 2 soorten kazen. Zo kan je er achter komen wat voor wijn je het lekkerst vindt en die kon je daar dan kopen. Kitty en ik vonden niet eenzelfde soort wijn lekker en besloten om maar niet 2 flessen wijn aan te schaffen. ;)

Toen we de omgeving wat hadden bekeken, zijn we naar Fremantle gegaan om de Fremantle Market te bekijken. Wij hadden deze markt eigenlijks wat groter verwacht, maar hij was wel erg leuk. Hierna besloten wij om naar Erika toe te gaan. Wij hadden haar immers ontmoet op de allereerste farm in Broke en zij studeert nu aan de universiteit in Perth. Dat was wel heel erg leuk om haar weer na zo’n lange tijd te zien en om weer even bij te klessebessen.

 

De volgende dag besloten we om weer op doorreis te gaan. Via Albany zijn we naar Denmark gegaan en hebben daar overnacht. We wilden de volgende middag namelijk de Tree Top Walk doen, die volgens the Lonely Planet (= ‘n goed boek voor backpackers) erg leuk zou zijn. Toen we daar naar toe reden, zijn we ook nog even naar een paar locals gegaan, die allemaal dingen van schapenvachten/huiden maken. Ze maken voornamelijk uggies (the famous shoes), hoeden, riemen, speelgoed, kleding etc. Dat was erg leuk om te zien hoe ze dit alles met de hand. Sorry, no picts, Kitty heeft wel alles op film staan.

De Tree Top Walk was trouwens niet zo hele veel soeps. Dat hadden we net zo goed kunnen skippen. Je liept daar over een soort en met ijzeren brug, zodat je dus op de hoogte liep van de boomtoppen en veel spannends kon zien. Nou, ik zag het niet, op 1 mooi uitzicht na. Helaas geen foto, want ik kan voor de zoveelste keer WEEEEEER niet foto's op de site zetten. Je wordt er toch schijtziek van!!!! WLAAAAAAAAAAA!!! Ik heb namelijk in Adelaide ook al meerdere keren geprobeerd om de site up te daten. Zes keer raden, das niet gelukt en nou doe ik het dus maar ff zonder foto, omdat je anders alle steden afloopt om een goed internetcafe te vinden en heb je een goede gevonden dan werkt de site niet optimaal.... Adem in adem uit, pfffffff!

 

Hierna zijn we via Katanning naar Hyden gereden. Hier ligt namelijk een rots, dat net een hele grote golf lijkt. Ze noemen hem dan ook Wave Rock. Nope no picts today.

 

Het volgende plaatsje waar we heen wilden was Esperance. Vlakbij Esperance heb je namelijk het Cape le Grand National Park liggen. Dat was weer een speciale ervaring, want in de grootste baai van deze National Park zagen we walvissen!!!! Zooooo mooi!! Het was een moeder met haar baby (half the size of mummy whale). Nee, sorry weer geen foto. Zullen jullie waarschijnlijk wel zien als ik eenmaal thuis ben :)

 

De volgende dag wilden we naar Norseman rijden, maar helaas werd dat een dilemmadag. Ja, je raadt het al...stront aan de knikker met de campervan. We vonden het al wat raar dat ie soms met veel pijn en moeite optrok, maar toen we naar Norseman reden en veel heuvels moesten nemen, hadden we het gevoel alsof de wagen een duw nodig had om over de heuvels te komen en hij draaide veel te veel toeren. We besloten maar om terug naar Esperance te rijden en de wagen de zoveelste inspectie te geven. En waar we al bang voor waren ... er moest iets vernieuwd worden in de versnellingsbak. Kostenplaatje $ 300,--. Je wil niet weten hoe graag we ‘the van’ kort en klein wilden schoppen. Omdat we de campervan zo langzamerhand ENORM ZAT zijn met al zijn mankementen besloten we hier es ff goed over na te denken. We waren naar het centrum van Esperance gereden, omdat Kitty nog een goeie garage wist in Adelaide. De wagen moet namelijk voor een redelijke verkoop nog worden opgeknapt. Helaas was die niet telefonisch te bereiken en was er nog een optie...’the wrecker’. We waagden het erop en zouden hem laten fixen in Esperance. Nou, wat waren wij blij toen de garage in zicht was. We hadden namelijk alleen nog maar de 1e versnelling over en de rest haaldde ie simpelweg niet. Dat was weer dolletjes, NOT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Euvel nummer 2, we moesten wachten totdat het onderdeel bij de sloop wegkwam en dat zou nog wel even duren..... Het werd waarschijnlijk overnachten bij de garage... Dat is ook niks nieuws meer voor ons...

Wij zeiden doe er maar wat leuks mee ... wij gaan wel lopend naar het centrum en gaan daar wel wat rondlopen/eten halen, WHATEVER!!! Euvel nummer zoveel, van de 3 km die we moesten lopen naar het centrum  hadden we minstens 1 km regen. Van dit alles konden we alleen maar melig worden. Tsja, wat kan er nog meer fout gaan, ay? Bij ‘the jetty’ (uhm, wat is het in het Nederlands ook al weer....de loopplank over het water) zagen we een zeehond zo nu en dan boven komen. Das dan toch nog een pluspunt op deze dag. De gouden pluspunt kwam toen we zaten te eten. De garage belde dat de auto gefixt was en dat ie ons op kwam halen. Thanks mate, want het werd me toch een partij koud dat ik anders toch echt liftend naar de garage terug was gegaan. Die avond zijn we nog naar Norseman gereden.

 

Je wil ook niet weten hoe snel we naar Adelaide wilden om van die campervan af te komen. Natuurlijk ging dit alles niet echt volgens planning. De eerste dag dat we naar Madura reden, hebben we zoveel kangaroes gezien dat wil je niet weten!!! Ik geloof dat we die dag wel zo’n 150 kangaroes hebben gezien, ZONDER GEKHEID!! Helaas moesten we ook wat afschuwelijks zien. Op dit stuk dat we reden, zaten dus ook heel veel kangaroes op de weg, omdat ze uit de waterplassen die op de weg lagen dronken en moest je dus langzamer rijden. Maar 1 keer bleef er 1 op de weg zitten en we snapten niet waarom. Maar wat bleek nou...die was dus aangereden, MAAR LEEFDE NOG!!! Hij probeerde weg te hoppen en we zagen dat zijn hele achtereind was ontveld, JAK!!! We dachten meteen hoe kunnen we dit beestje helpen, maar tegelijkertijd dacht ik aan wat iemand zei, dat ze jou dus ook dood kunnen maken met hun staart enzo dus reden we door in de hoop dat een ander het arme beestje dood zou schieten. Bij het eerste de beste tankstation hoorden we van 2 mensen die achter ons reden dat zij hem hebben afgemaakt. Gelukkig maar. Maar ja, die grote roadtrains stoppen nou eenmaal niet voor kangaroes. Dan gaan ze met wagen en al om voor een kangaroe waar er zo veel van zijn. Sommige ontwijken ze wel wat en rijden langzamer, maar niet iedereen...

 

We hebben een paar dagen in Gawler gespendeerd. Dat is een plaatsje zo'n 40 km van Adelaide vandaan. Hier wonen namelijk Loet en Jeanette en zij waren zo gastvrij dat we hier een paar dagen mochten verblijven. Dit adres heeft Kitty gekregen van een tante uit Nederland. We worden hier zo verwend! We krijgen hier goed te eten (dus geen roadhousefood, wat inhoudt wat je ook besteld het komt met patat...) en OOO ZO FIJN een normaal bed (ons matras in de campervan is zo zacht dat we altijd naar elkaar toe rollen).

We zijn hier erg druk bezig geweest met het verkopen van onze campervan. We hebben in hostels, bars, tankstations, etc. affiches opgehangen, zijn bij meerdere slopen geweest om te horen wie misschien uiteindelijk onze campervan voor onderdelen mag gebruiken. Mochten we hem niet snel kunnen verkopen, want we wilden namelijk niet langer dan 2 weken in Adelaide blijven. Toen we trouwens naar een garage wilden gaan om te horen wat ze voor onze ‘van’ wilden hebben, dachten we toch echt ff dat er een onderdeel onder de wagen weg viel. Ik zag niks op de weg liggen dus het zal wel niet zo zijn geweest, maar ow ow ow ow, sinds de laatste reparatie in Esperance hebben we alweer dingen ontdekt, die niet deugen... Het is niet te geloven!!!!! Wij hebben dan ook geen ‘van’ we hebben een ‘haunted van’. Zo hadden we ook een keer dat we op de Main North Road reden op naar Adelaide en dat er plots allemaal rook uit het dashboard aan de bestuurderskant kwam.... meteen maar naast de weg gestopt om brand or whatever te voorkomen. Loet heeft ons terug naar Gawler gesleept en heeft de campervan ff bekeken. Het bleek een zekering te zijn, die bijna helemaal was doorgebrand. Hey, waarom kijk ik hier al niet raar meer van op? Kitty en ik hadden onze beslissing snel gemaakt...morgen naar de sloper. Nou, trust me when I say, ik was blij dat we bij de sloper waren en zeker toen we hem verkocht hadden. Omdat onze campervan weer een speciale manier heeft om hem te starten, moest ik het aan een van die lui laten zien hoe je dat deed. En hij gaf me toch een 'backfire'. Ik zei nog succes ermee, toedeledokie!! Wat een last dat van onze schouders viel!!

 

De volgende dag nog even wat dingen in Adelaide geregeld en gisteren zijn we met de bus naar Melbourne gereden. Het waren 12 lange uren, maar Melbourne is een leuke stad en ik hoop dat we hier allebei werk vinden, zodat we Tassie, Nieuw Zeeland en Thailand kunnen financieren.

 

Groetjes Afke

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer