Afke Katarina Vlaskamp!

Zoals velen inmiddels al weten gaan Marinos en ik trouwen! Vrijdag 1 Oktober 2010 gaan wij het grote feest hier op Zakynthos vieren! Om als Nederlandse hier te gaan trouwen moet ik de nodige voorbereidingen treffen. Op zich niet zo hele veel, maar het moet gewoon gebeuren. Marinos en ik hebben besloten om in de kerk te gaan trouwen. Misschien kunnen jullie het je nog het Paasverhaal herinneren van begin dit jaar. Ik ben niet met een religie opgegroeid. Laat staan Grieks-orthodox! Dus moest er in die hoek ook wat gebeuren. Je mag namelijk niet in een kerk trouwen als je niet bent gedoopt met het desbetreffende geloof. Allereerst hadden wij de priester van Gaitani (onze woonplaats) opgebeld om te vragen of we langs konden komen voor wat informatie over het dopen van een Nederlandse, mij!!! Als we daar in de avonduren aankomen, vraag ik Marinos moet ik doen? Die man op de hand kussen of iets dergelijks? ,,Doe maar wat ik doe“ , zegt Marinos. ,, Ja, maar wat ga je doen dan?”, vraag ik hem snel. Hij zegt niks meer, want de priester opent de deur al. Zijn moeder kust hem op zijn wangen en op zijn hand. Ze gaat er zelfs voor door de knieën! Marinos geeft hem echter alleen een hand. Ik twijfel wat ik moet doen, maar ik besluit hem alleen een hand te geven. Dat lijkt mij het makkelijkst en gewoonst! Ik ken deze man tenslotte niet! Trekt hij mij niet naar zich toe? Hij wil op zijn wangen worden gezoend! Ongemakkelijk met de situatie heb ik dat toch maar gedaan. Eenmaal zittend in de woonkamer leggen wij de situatie uit en vragen we wat hij nodig heeft. ,,Geen idee”, zegt hij, ,,ga maar naar het kantoor van de organisatie voor alle priesters en vraag het daar maar na”. Een aantal dingen wist hij uiteindelijk wel te vertellen uiteraard, maar ik had zoiets van wat doen we hier?? We besluiten om weg te gaan. Beetje raar, hij bekeek mij van top tot teen. Nog nooit een priester dat zien doen…Bij het afscheid nemen, ben ik besluitvaardig en geef ik alleen een hand. Zijn moeder gaat weer ‘all the way’…en pardon, wat doet de priester??? Hij geeft haar lieflijk doch een redelijke pets op haar hoofd! Zijn moeder laat daar niks blijken, maar in de auto als ik er over begin zegt ze dat hij ‘een rare vent’ is.

Marinos en ik gaan de volgende dag meteen naar de organisatie toe in de stad. Nooit geweten dat priesters ook een kantoor hadden. Dacht dat de kerk hun alles is! Achteraf gezien is het wel weer logisch natuurlijk. Als je informatie wilt hebben, iets wilt regelen voor een huwelijk, dopen of begrafenis dan kan je daar gemakkelijk heen. Een priester stond ons te woord over wat allemaal noodzakelijk was. Hij begon met de vraag of ik gelovig ben. Nee. Hij was verbaasd. Zelfs niet Katholiek, Protestants of iets dergelijks? Nope. Nou, in dat geval wilde hij mij wel op Grieks-orthodoxe les hebben. Dit zou een probleem vormen, want zo denderend is mijn Nieuw-Grieks niet. Oud-Grieks met religieuze woorden al helemaal niet. Marinos vertelde dat we al een paar jaar samen zijn en dat ik door hem al veel van het geloof af weet. We hadden een coulante priester. Hij vertelde ons dat het dan zonder cursus prima was. Ik moest wat gegevens invullen en dan kon ik 2 dagen later bij zijn kerk net voor Zakynthos-stad, vanuit Argassi gezien, een papiertje ophalen waarmee ik bij elke kerk gedoopt kon worden.

Ik wilde wel gedoopt worden in de kerk van Kalipado. De priester daar staat namelijk bekend als een ontzettend sympathieke en goede man. Marinos en Makis zijn ook beide door hem gedoopt. Dus heb ik besloten om daar kopje onder te gaan.

 

Samen met Marinos zijn ouders, Makis en Marinos zijn we naar de kerk in Kalipado gegaan. Het is gebruikelijk als iemand wordt gedoopt, veel mensen uit te nodigen en er een grote gebeurtenis van te maken. Ik hou het liever klein. Het is voor mij tenslotte ongebruikelijk om zoiets te doen en ik vind dat de hele familie mij niet al druipend in een badje hoeft te zien. Ik doe het meer voor het papiertje, zodat Marinos en ik straks in een prachtige kerk kunnen trouwen met zijn geloof. Ik kan wel zeggen ons geloof, maar na 26 jaar geen geloof prop ik dat er niet in een paar maanden in.

Als we bij de kerk aankomen, wachten de priester, 2 dames en 1 heer ons op. De heer is waarschijnlijk de beheerder van de kerk, 1 dame is zijn vrouw en de andere is hun dochter. Nadat we elkaar hebben begroet, gaan we met zijn allen de kerk in. We laten wat geld achter in het potje van de kerk en steken een kaarsje aan. Bij het aansteken van het kaarsje mag je al zwijgend een gebed doen. Bijvoorbeeld geluk en gezondheid voor de familie, beterschap voor iemand, de eeuwige liefde aan iemand toewensen, noem maar op! Toen we allemaal een gebed hadden gedaan, staken we de kaarsen in een grote kaarsenstandaard.

De priester nodige mij en Marinos uit om apart van de anderen op een stoel te gaan zitten. De priester wilde mij een aantal vragen stellen en een en ander uitleggen. Aangezien een tolk een vereiste is, vertaalde Marinos alles van hem naar mij en vica versa. Hij vraagt of ik Grieks Orthodox wil worden. Ik zeg ja. Of ik in de hemel geloof. Ik zeg ja. Of ik de gedachte achter Pasen wist. Ik zeg ja. Hij vertelde dat Jezus de zoon van God is en dat Jezus na 3 dagen is herboren. Jezus is naar de hemel gegaan en zit nu rechts van God. Makis komt bij ons staan. Hij zal mijn peetoom worden, legde de priester uit. Hij zal mij helpen tijdens het dopen en ook in het leven. De priester vroeg mij of ik al een naam had bedacht. Had ik dat nog niet dan wist hij er wel een. Toen hij mag zag aankomen, dacht hij meteen aan de naam Katarina. Hij vertelde mij dat aan de voet van de Mozesberg, die in de Sinai woestijn ligt, een van de oudste en beroemste kloosters ter wereld staat. Dit klooster is vernoemd naar de heilige Katarina. Deze vrouw staat bekend om haar schoonheid, trots en hoogbegaafdheid. Als je haar naam opzoekt dan vindt je de betekenis: rein, schoon, zuiver en onschuldig. Nou, als hij dat in mij ziet dan vind ik zijn en tevens mijn eerste keuze perfect. Als je bent gedoopt en een Griekse naam hebt, heb je naast je verjaardag ook een naamdag. De naamdag van Katarina is 25 November. Zo heb ik voortaan 2 feestjes in het jaar, ha ha!

We gaan beginnen. Met ons gezicht naar het altaar van Jezus, het Oosten, staat Makis links van de priester en ik rechts van de priester. De priester heeft een doopboekje meegenomen waaruit hij voorleest. Tussen het lezen door blaast hij een paar keer in mijn gezicht en slaat hij een kruisje voor mijn hoofd. Dit is om de kwade geesten weg te blazen. Makis en de priester draaien zich 180 graden om. Ik twijfel, mag ik meedraaien of gaan we geheimzinnig doen? Makis gebaart mij ook om te draaien. Terwijl dit gebeurt leest de priester gerust door, maar er ontgaat hem niks! Hij maakt namelijk ook het gebaar, omdraaien a.u.b.! Makis zegt ook een aantal dingen uit het boekje. We draaien ons weer om. Er komt een gedeelte over een gebedje maken. De priester laat mij zien hoe ik mijn vingers houd als ik een kruisje sla. De duim, wijs- en middelvinger doe ik tegen elkaar aan en de ringvinger en pink leg ik in de palm van mijn hand. Onwennig sla ik mijn kruisje. Van boven naar onder en van rechts naar links. Vervolgens mag Makis een hele pagina lezen uit het boekje en dat doet hij prima. Hij is namelijk ook de peetoom van Angela (uit Albanië). Mijn idee is dat hij verteld wat hij als peetoom voor mij zal doen. Bijstaan in mijn gezondheid en leven. Een vriendschap die middels het dopen zal ontstaan. We lopen naar de doopbak. Vanuit het boekje wordt voorgelezen wat we nodig hebben. Hebben we water (voor reinheid), olie (een duif bracht 1 olijf naar het ark van Noah en Noah maakte er olie van wat er voor zorgde dat men de tocht overleefde), 2 handdoeken (voor het afdrogen) en zeep (voor de priester om zich schoon te maken). De priester legt dit alles precies uit aan Marinos, zodat hij het aan mij kan vertellen. Wat houdt alles in en waarom doen we dit? Marinos houdt zich ook helemaal bezig met het maken foto’s en de priester vind dat geweldig. Hij zegt:,,Goed dat je foto’s maakt, dat wil ik graag!” En poseert ook gerust. Het water en een deel van de olie gaat in de doopbak. De priester blaast over het water heen. Hij zegt:,, Dat God altijd met hem is en dat hij nu het kwaad uit het water en olie blaast.”

Het is nu tijd voor mij om in een achteraf kamertje me om te kleden. Ik kan niet met mijn gewone kleding worden gedoopt. Dat word zo’n smeerboel. Ik hijs mij in een nachtjapon dat ik van mijn schoonmoeder mocht hebben. Terwijl ik mij omkleed, bereiden Makis en de priester mijn badje voor. Als ik terug kom, staat er een blauw badje voor de grote doopbak. Hierin mag ik gaan staan. De mouwen worden opgestroopt en met een nat watje, dept de priester op mijn hoofd (voorhoofd, oren, neus en mond), en op de armen, benen, borstkast en rug maakt hij een kruisje. Tijdens dit alles wenst hij mij gezondheid, liefde, vrede en nog veel meer goeds toe! Ik sta natuurlijk niet voor niks in een badje…ik mag nat worden. Makis neemt eerst een handvol olie en wrijft dit over mijn haar, gezicht en daarna de armen. Geloof mij dat Makis dit met een grote glimlach deed. Ik kreeg helaas ook olie in mijn rechteroog waardoor ik veel knipperde en af en toe wazig zag, maar gelukkig is olie geen hardnekkig spul en was het later zo weer weg. Vaak wordt men gedoopt als men klein is. Je wordt dan 3 keer in het badje gedoopt. Dit gaat wat moeilijk met een groot kind dus moest ik drie keer door de knieën en de priester giet overal de mix van olie en water. Als je door de knieën gaat glijdt het ook zo lekker overal tussen… Hierbij zeg ik ook even lang leve de huidskleur lingerie! Niks scheen door de pyjama heen! Na deze pret pakte de priester een bijzonder en klein flesje van de tafel. Hij vertelde dat eens in de tien jaar dit flesje naar Konstantinoupoli (Turkije) wordt gebracht. Hier wordt het gevuld met nieuwe olie en meerdere bloemen voor een fijne geur. Hij dept er met een soort en met wattenstaafje in en slaat weer overal kruisjes op mijn lichaam. Dit keer ook onder de oksels. Later snap ik wel waarom. Ik mag mij namelijk afdrogen met een handdoek en weer gaan omkleden. Het beste is om 2 a 3 dagen niet te douchen!

De priester leest nog wat uit zijn boekje en thuis bij het bekijken van de foto’s zie ik dat op 1 foto iedereen zo verbaasd omkijkt. Ik weet meteen weer waarom. Terwijl ik mij aan het omkleden ben, zat Marinos zijn moeder met een bezem tegen het raam te slaan. Er zat een dikke wesp en die wilde ze om zeep helpen. Een van de overige dames zegt, ho ho, we doen de deur open en hij vliegt zo weg…..Na dit tafereel maak ik een elegante entree met mijn prachtige zomerjurk en de schoenen van mijn verloving. Ok, denk daarbij wel in dat alles nog steeds ingevet is, maar het voelde toch erg goed! Het laatste deel van de ceremonie vond plaats. Met een natte doek depte hij over mijn gezicht terwijl hij voorlas uit het boekje en later depte hij met een droog gedeelte wederom over mijn gezicht. De priester knipte ook een paar lokken haar af. Ik had er alle vertrouwen in dat hij een mooi nieuw kapsel zou creëren, maar na een paar keer korte en lange plukken geknipt te hebben, vond hij het wel best. Hij knipte 4 stukjes haar af in de vorm van een kruis. Boven de doopbak verbrandde hij de haren als offer van mij aan God.

Toen kwam het moment dat Makis mij een kruisje (ketting) mag schenken. De priester bewonderde het kruisje en vond hem erg mooi! Terwijl mijn schoonmoeder mijn vette haar omhoog hield, deed Makis mij het kruisje om. Vervolgens liepen de priester, Makis en daarna ik arm in arm om de tafel lopen waarop het evangelie lag.

Na het voltooien van het formulier dat ik nu Grieks Orthodox ben, maakt Marinos nog een paar foto’s. Ho, geen foto maken, zegt de priester!! Eerst die grote bril afzetten….ja toe maar, zegt hij! De week daarop moesten Marinos en ik nog een keer langskomen bij hem voor wijn en brood. Ook vertelde hij tegen Marinos dat we dan de dag daarvoor geen … nou je weet wel, mogen hebben. Sorry zegt hij. Hij grapt: Katarina zegt welterusten en keert de rug toe naar Marinos en daarna zegt Marinos welterusten en keert de rug toe naar Katarina.

De priester vertelde mij dat hij al 36 jaar priester is en ik nr 240 ben voor het dopen! Hij komt zeker op onze trouwerij en wenst ons ontzettend veel liefde voor elkaar en dat het ons goed zal gaan. Het kan soms eens wat minder goed gaan, zegt hij, maar daarna komt het wel weer goed. Hijzelf is al 56 jaar gelukkig getrouwd, 3 kinderen en 4 kleinkinderen.

Na een hele dag in olie te hebben geweekt, heb ik na veel tegenspraak van Makis mijn douche genomen. Marinos vertelde mij dat dit ook goed was. De priester zei tegen hem:,, In dit geval is 1 dag prima. 2 of 3 dagen is beter, maar 8 dagen of meer is geweldig”. Ja, zo ken ik er ook wat van, ha ha! Geweldige man!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer