Bezoek aan Albanie

Circa 80 dorpen in het Zuiden van Albanie behoorden voorheen bij Griekenland. Deze dorpen in Albanie hebben dan ook allemaal een Griekse naam. Als je de kaart van Griekenland erbij pakt, zul je ook zien dat Corfu deels voor de kust van Albanie ligt. In Zuid-Albanie spreekt men dan ook Grieks en nu dus ook Albanees. Marinos zijn familie zit grotendeels verspreid over Griekenland, maar ook voor een gedeelte in Zuid-Albanie. Zijn ouders wilden graag de familie daar bezoeken en ik, als globetrotter, wilde die kant ook wel op. Zo zie ik het Noordelijke gedeelte van Griekenland, het Zuidelijke gedeelte van Albanie en maak ik kennis met nog meer familieleden van Marinos.

We hadden een vroege start. Met de veerboot van 6 uur ‘s ochtends gingen we naar het vaste land. Mijn ogen waren half open en wilden ontzettend graag slaap. Zo vroeg op is prima, maar ik kon de nacht er voor maar niet slapen. Je kent dat vast wel; je weet dat je moet gaan slapen, omdat de wekker vroeg af zal gaan en je het afgaan van de wekker eigenlijk ook niet wil missen. Mijn nachtrust bestond uit ca 2 uur slaap. Toch besloot ik om zo lang mogelijk tijdens de autorit wakker te blijven. Toen we bij Patras over de Charilaos Trikoupisbrug, de langste tuibrug ter wereld, waren, heb ik mijn ogen langzaam dicht laten glijden. Ik zat achterin de auto en er waren kronkelwegen in aantocht. Via Arta en Ioanina zijn we naar de grens van Griekenland/Albanie gereden. Het beloofde een koude vakantie te worden, want de bergen hebben sneeuw op de top. Mijn eerste indrukken van Zuid-Albanie was: ruw landschap, bergen met sneeuw en ook ‘oorlogsland’. De destijds regerende Enver Hoxha had het in zijn gekke bol om hier en daar betonnen schiethokken neer te zetten en die staan er nog steeds. Die dingen zijn lasting weg te krijgen, omdat ze vrij diep zitten. Wijngaarden worden er gerust omheen gebouwd. Met de auto gingen we de bergen in en hier en daar kwam je watervallen tegen. Bij een waterval zijn we even gestopt om wat Griekse aardbeien, die we onderweg hadden gekocht, af te spoelen en van te genieten. Het uitzicht was: bergen overal om ons heen een dal met een prachtige blauwe rivier er door heen, welke begroeid is met bomen. Eenmaal weer in de auto reden we naar Agios Sarande, een prachtige badplaats. De wegen er naar toe waren wat minder. Ze maken nieuwe wegen en laten de oude hierbij niet heel. Wij reden in de Passat en moesten dus voorzichtig aandoen met al die grote gaten in de wegen. Het valt ons op dat zowat 75% van de inwoners in oude Mercedes rijden. Later tijdens ons verblijf blijkt ook waarom. Je kan door de gaten heen scheuren zonder ook maar al te veel van die gaten te merken. Een jeep of hummer is ook een uitkomst. In Agios Sarande maakten we een stop om heerlijk uit te waaien over deze prachtige boulevard. Albanie is voor Grieken bij uitstek DE vakantieplaats. Even familie opzoeken en ook genieten van zon, zee en strand. Voornamelijk Augustus en Oktober zijn goede maanden om hier vakantie te vieren. Onze volgende stop is Qeparo. Dit is ook een badplaats en hier wonen een aantal familieleden van Marinos. We begroeten zijn neef, Alekos, zijn vrouw, Bona en kinderen Angela (6 ), Marina (5) en Zoe (2). Alekos heeft een appartementencomplex bij zijn huis en hier mochten wij logeren. Een moment om spullen uit te pakken hadden we niet. Is ook niet belangrijk natuurlijk als je je familie vele jaren niet meer hebt gezien. Ook gingen we langs bij zijn oma, Elefteria. Denk hierbij aan de oude dames die je ook wel op Zakynthos ziet, geheel in zwart. Elefteria is een vrouw vol grappen en verhalen. Ook is ze nieuwsgierig wie ik, als nieuw familielid, ben. Terwijl we daar zitten, praat ze op lage toon tegen Makis, die vlakbij haar zit. Maar nog net hoog genoeg, zodat eigenlijk iedereen het kan horen. Of ik wel een goed hart heb, in het gezin pas en of ik mijn handjes wel laat wapperen. Makis antwoord: Koukla einai! Het is een poppie! Een goede vriendin van Elefteria slaapt altijd bij haar. Ze heeft haar eigen huis, maar vind het maar niks zo alleen. Ze vertelde mij dat haar zoon ook op Zakynthos woont en getrouwd is met een Poolse. Het blijkt de eigenaar van Valentina’s in Tsilivi te zijn. Ze zegt dat ze meteen ziet net als bij de Poolse dat ik een goed hart heb. Nou, volgens mij heb ik de test wel doorstaan, haha. Na het bezoek aan oma zijn Marinos, Makis, Angela, Marina en ik naar het strand gegaan. Via de achtertuin (olijfgaard) van Alekos zijn we er in 5 minuten. Eenmaal op het strand ruik ik een coca cola lucht. Vlak bij het strand ligt een veldje vol met de te drogen cola plant. De cola plant wordt verkocht aan voornamelijk Amerika, zodat zij er coca cola van kunnen maken. Nooit geweten dat er planten in cola zat verwerkt! De zon gaat langzaam onder en het wordt nog kouder dan het al was. We gaan terug naar huis. Onderweg komen we een ongelovelijk lieve puppie tegen. Ik vond hem voornamelijk lief omdat hij warmte bij mij zocht. Zo’n schatje! Wilde hem zo wel meenemen. Hij zag er echter wel erg goed verzorgd uit dus misschien hoorde hij wel bij iemand. Met pijn in mijn hart liet ik hem achter. Ik kijk nog een keer achterom en zie zijn kopje tussen twee boomstronken uitsteken. Hij kijkt hoe wij weglopen… In huis zoeken we de warmste plek op en dat is bij de openhaard. Marinos en Makis spelen met de kinderen. Ik laat me een beetje op een afstand. Die kinderen spreken beter Grieks dan mij dus wat zal ik tegen ze zeggen!! Het geeft mij een warm gevoel als ik ze zie dollen. De ouders van Alekos komen de kamer binnen. Iedereen begroet elkaar. Ik stel mij voor. Als ik weer op mijn krukje wil gaan zitten bij de openhaard, houdt de moeder van Alekos mij tegen en wordt er een grote stoel aangesleept waar ik op mag gaan zitten. Zelf gaat ze op een kruk zitten. Ik voel mij ernstig bezwaard. Zij werkt de hele dag en schuift de comfortable stoel naar mij toe! Tegenspraak wordt niet geduld. Deze stoel is de rest van mijn verblijf van mij! Zit iemand op mijn stoel en ik kom de kamer binnen dan staat deze persoon meteen op en zegt dat ik er op moet gaan zitten. De kamer vult zich met steeds meer mensen. Marinos zijn ouders zijn er nu ook net als Alekos. Er wordt een tafel in de kamer geplaatst. Snel daarna komt de Raki om de hoek net als een schaaltje verse olijven en 2 schaaltjes met pas gemaakte kaas. Alekos en zijn ouders hebben een boerderij en veel eten komt van de boerderij, heerlijk vers! Als ca. 9 uur het eten klaar is, gaan we naar de keuken waar we met zijn allen de avond maaltijd veroberen. Rond 11 uur gaan we met zijn allen weer naar de kamer met openhaard. Nu zitten de ‘ oudere’ volwassenen bij de openhaard, terwijl wij de kinderen entertainen. Even later besluiten we de spullen uit de auto te halen en het bed op te zoeken. De kamers zijn KOUD! Er is geen verwarming, want de kamers worden normaal in de Zomer gebruikt en dan is het er fijn. Marinos en ik slapen met dikke pyama’s knus onder 3 dekens en 1 laken. Bewegen doen we liever niet, brrr, veel te koud!!

‘s Ochtends hadden we een heerlijke warme douche. Na de douche wisten we niet hoe snel we moesten aankleden, want de kamer was nog wel koud. De vloer (tegels) raakten we liever ook niet aan dus kleedden we ons snel aan op het bed, haha. Als ontbijt had ik verse melk en ook Kila (vers gebakken ‘ oliebollen’) met honing (vers). Smullen geblazen! Samen met Makis zijn we na het ontbijt richting een kasteel gereden. De weg er naar toe was prachtig geasfalteerd. Voorheen was het een weg met alleen maar steentjes. Bij een van de bochten is voorheen een neef van Marinos overleden. Bij zijn monument zijn we even gestopt. Geld heeft geen rol gespeeld bij zijn monument. Ik heb nog nooit zo’n groot en mooi monument gezien. Marinos en Makis slaan een kruisje, wrijven over de foto en kussen daarna de foto. Als iemand overlijdt zul je in elk huis van de familie een grote foto zien van de overledene. Ter herinnering aan die persoon. Na het monument en het kasteel zijn we naar de boerderij van Alekos en zijn ouders gegaan. Ze hebben daar van alles aan dieren; koeien, schapen, kleine geitjes, kippen en honden. Alle dieren lopen daar ook vrij rond. Als we daar zijn, zien we geen koeien en schapen. Die waren namelijk aan de wandel. Elke ochtend gaan ze er op uit. Via de grote weg lopen ze een paar kilometer totdat ze een mooie grasvlakte zien om te gaan grazen en in de namiddag komen ze weer terug. Als je dus met de auto op de weg bent, kun je van alles tegenkomen, haha. De mannen hadden wel zin om te gaan vissen voor octopus. We gaan naar de rotsen vlakbij het huis. Terwijl de mannen met een nepkrab op octopusjacht zijn, gooien Marina en ik even verderop steentjes in het water. Ze vingen niets dus moest iets anders er aan geloven. Zo ongelovelijk speels dat alle geitjes eerder waren, is er nu 1 minder enthousiast. Makis roept mij bij zich en zie dat Alekos het avondeten aan het klaarmaken is. Hij haalt de vacht van het geitje. Als hij later ook met de ingewanden wil gaan beginnen, loop ik weg. Dat hoef ik niet te zien. Ze weten dat ik geen fan ben van geitenvlees en daarom legt even later ook een kip het loodje. Tezamen met de gevilde dieren en wat tuinkruiden gaan we terug naar huis. Marinos zijn moeder en Bona zullen hier een heerlijke maaltijd van maken. Voordat we kunnen eten, gaan we nog even bij Elefteria langs. Ze haalde wat geld uit haar zak en riep mij bij haar. Marinos wilde ze ook geld toestoppen, maar dat wilden we niet. Als iemand nieuw in de familie is, is het de gewoonte om iets voor deze persoon te kopen. Het hoeft niet iets groots te zijn, maar gewoon een leuk welkomkadootje. Elefteria is slecht ter been en kon niks halen dus moesten we er zelf maar wat van kopen. Uiteindelijk hebben we het toch maar aangenomen. Marinos wil thuis tv gaan kijken, voetbal. Maar in de kamer waar de grote tv staat, is het niet zo warm. Ik ben wederom niet bij de openhaard weg te slaan, zo fijn!! Ik krijg er rode wangen van! Angela komt graag bij mij zitten en liet mij haar schrift voor Albanees schrijven zien. Samen lezen we het alfabet op en proberen we samen ook een paar zinnen te lezen. Ik zal jullie een paar woordjes geven: po=ja, jo=nee, mir=goed, gezuar=proost, pritt=wacht, maja=muziek en faleminderit=bedankt. Zoe dwarrelt om ons heen en de rest wandelt de kamer in en uit. Plots horen we een aaah, ploff. Komt daar even later Marinos zijn vader, Sotiris, binnen waggelen. Hij was de was aan het afhalen van zijn balkon en op de een of andere manier waaide een handdoek op een tak. Door flink over de rand van het balkon te hangen, wilde hij de handdoek pakken. Viel hij niet van het balkon af? Gelukkig was het de eerste verdieping…maar a.u.b. haal niet van die rare grappen uit! Even later gaan we aan tafel. Zoe de entertainer in de familie is dol op maja (muziek). Alekos heeft op zijn mobiel een nummer staan waarbij steeds maja maja maja maja wordt gezongen. Zoe wordt hier dolenthousiast van! Ze zingt mee, rent door het huis en danst er de syrtaki op!! Als ze van al dat kijkend publiek stil wordt, staat Sotiris op en doet voor hoe ze de syrtaki moet doen. De andere kinderen doen ook mee. Zie daar een volwassene man lekker gek doen met die kleine meiden, haha. Zoe is een hele slimme meid. Als haar opa opstaat na het eten, weet ze niet hoe snel ze naar de kapstok moet gaan. Ze pakt de jassen van haar opa en oma en daarna gaat ze naar de schoenen. Ook die pakt ze voor hun. De laatste rit is voor haar zelf. Ze wil ook graag mee naar de boerderij en pakt haar jas, muts en schoenen en doet het aan. Het is een pop.

De derde dag in Qeparo doen we het rustig aan. Marinos, Makis, Marina en ik gaan naar het plaatsje, Himare. We gaan op een terras zitten en bestellen wat lekkers. Alekos zien we even later ook daar en gezamenlijk gaan we naar de lokale vissers toe. De grote vis die jullie op de foto zien, kost normaliter ca 150-200 euro op Zakynthos. Hier slechts 40 euro, koopie!

De dag erna rijden we via Vlore, Fier, Gramsh langs de Ohrid en Prespa meren en de grens van Macedonie naar Korca. In Vlore hebben we even een kleine stop om daar de zus van Alekos en haar moeder te begroeten. Na een vers sinaasappelsapje en toiletbezoek moeten we er weer vandoor. Het is namelijk toch wel een redelijk stuk rijden mede omdat de wegen soms erg bagger zijn. Na een stuk slecht wegdek kun je zomaar ineens een prachtig nieuwe snelweg tegen komen. Toch moet je voorzichtig zijn. Er zijn af en toe namelijk kruispunten, fietsers en paard&wagen op de snelweg. Maar wel een dikke plus voor het land. Ze maken het land beter en mooier. Nog even en Albanie komt ook in de Nederlandse reisbrochures. In Korca gaan Marinos en ik in een hotel. De rest gaat bij oma in.

Veel slaap kregen we niet in het hotel (Korcebelli). Op onze buitenmuur moest iemand om 7 uur ‘s ochtends hamertje tik spelen en waren we klaar wakker. Het bed was ook vrij hard en de douche lekte dus besloten we uit te checken en naar het hotel er naast te gaan. We hadden meteen een goed gevoel bij Grand Hotel. Goede service, netjes en luxere uitstraling. Makis haalde ons op en met zijn drietjes zijn we over de bazaar gelopen. Hier en daar zagen we mensen die lekkernijen verkochten. Het waren zigeuners dus besloten we daar maar niks te kopen. Het zijn niet zulke schone mensen. Even verderop was iemand die Kernace verkocht. Kernace is de snack daar! Het is een soort gehakt met kruiden in de vorm van een worstje met brood en ui, mjammmm. Na de smakelijke Kernace zijn we wat familieleden gaan opzoeken. Als eerste kwamen we bij de zus van Marinos zijn oma. We werden meteen overladen met chocola. De raki wilde ze gaan inschenken, maar Makis hield haar gelukkig tegen. We hebben nog meer familie bezoekjes te gaan, ha ha! Hierna zijn we naar Marinos zijn oma, Aphrodite, gegaan. Deze lieve vrouw is tegen de 100 en slecht ter been. Daarom heeft ze een verzorgster die bij haar in woont. Net als in Griekenland heb je hier ook geen bejaardetehuizen en zorgt een familielid of kennis voor je. Het volgende bezoekje was aan de neef van Marinos, Romi, zijn vrouw Matilda en hun kinderen Yannis en Theodora. Die avond heeft Matilda speciaal op ons verzoek pizza gemaakt voor iedereen. Wat is dat altijd toch gezellig met de familie rond de tafel!

De dag erna hebben we fijn door de stad gewandeld en rondgekeken, koffie gedronken en ‘s avonds zijn we met ons gezin en Romi’s gezin bij een steakhouse gaan eten. Ik zal jullie eens vertellen hoe duur het was om met 7 volwassenen en 2 kinderen daar te gaan eten. Totaal 35 euro!! En niet per persoon! Er zijn grote prijsverschillen. Zo is het eten dus spot en spotgoedkoop, maar bijvoorbeeld kleding en schoeisel net zo duur of nog duurder dan in Griekenland! Het was een avond om afscheid te nemen, want de dag erop zijn we weer terug naar Zakynthos gegaan.

 

Afgelopen Donderdag was de dag van onafhankelijkheid en was er een parade van schoolgaande kinderen in de stad. Daarom waren wij op het terras bij Casino voor een lekkere freddocino (koffie met fijne ijsklontjes). Zo konden we mooi de parade zien. Ook konden we heerlijk genieten van de zon! Het was ca 25 graden. We zijn in de middag ook nog even op het strand van Kalamaki geweest. Even zonnen, balletje trappen en zwemmen. Het zeewater is nog best koud, maar we hebben het dan toch maar even gedaan! De Zomer is in aantocht!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer