St. Dennis Day

Afgelopen Donderdag had ik weer mijn vrije dag. Wat te doen? He-le-maal niks. Uitslapen zat er niet in, want ik werd meerdere keren wakker gebeld door gasten. Maar daarna indutten was geen probleem! Twintig over twaalf belde Krista mij. Wat ik vandaag ging doen? Geen idee, misschien strand zoals ik al dagen roep of lekker thuis blijven en heerlijk niksen! Veel inspanning wilde ik vandaag niet doen. Dat doe ik de rest van de week al. Strand leek Krista te warm. Zij was al buiten in de volle zon geweest. Ik daarentegen had alleen een indruk van het weer opgedaan vanaf mijn balkon die altijd in de schaduw is. Nou, dan blijft er maar 1 optie over: lekker thuis blijven! Ik maak twee beschuitjes met kaas klaar en was wat druiven, die Marinos die dag net had gekocht. Ik ben wat foto’s gaan bewerken, wat gaan lezen en ik sms Marinos dat hij in zijn siësta gewoon bij mij thuis kan komen omdat het strand er even niet in zit. Marinos blijft ook liever bij mij thuis. Hij werkt minimaal zo’n 12 uur op een dag waarvan veel uren in de zon. Waarom dan samen de zon een paar uurtjes niet eens even mijden?

 

Gisteravond waren wat gasten van mij bij Marinos zijn restaurant langs gegaan. Dit zijn niet zomaar gasten. Het zijn ontzettend lieve Friese mensen waar ik het erg goed mee kan vinden. Zoiezo heb je snel een klik met mensen die Fries spreken. Het voelt alsof je plots zo dicht bij thuis bent. Heerlijk, maar het is ook goed om mijn Fries te oefenen, want ik merk dat ik soms echt over woorden peins….hoe zeg ik dit ook al weer in het Fries? De talen die ik nu veel gebruik is Nederlands, Engels en Grieks (in die volgorde, he he). Dus dan is het even omschakelen. In tegenstelling met andere gasten heb ik gezellig met hen deze week in hun accommodatie geluncht. Vader, moeder en dochter. Martine, de dochter, wil misschien het toerisme in gaan en was geïnteresseerd in mijn werk. Wellicht was het hostess zijn iets voor haar? Vorige week Maandag was ze even een paar uurtjes met mij mee op bezoekuur, zodat ik haar kon laten zien wat het werk een beetje in hield. Bezoekuren kunnen soms wel wat rustig zijn, maar dit keer hadden we redelijk wat gasten en verder heb ik tussendoor ook ander werk gedaan en heb ik haar uitgelegd wat voor functie dat nou in het hele traject heeft. Wat ook erg leuk was, was ervaringen uitwisselen van ‘de reisluchtige dochter’. Ik ben regelmatig lang van huis en hun andere dochter zit op dit moment in Amerika. Helaas zijn ze nu al weer naar Nederland.

Jitty is afgelopen Zaterdag met Bob (haar hondje) ook vertrokken naar Nederland. De eerste van ons die richting Nederland is gegaan. Jammer vind ik wel dat ik geen afscheid van haar heb kunnen nemen. Mijn vlucht was eerst 35 minuten vertraagd en vervolgens bleek dat het maar 20 minuten waren en ik in rapido tempo naar de aankomsthal moest gaan. In de tijd dat Jitty moest inchecken voor haar vlucht en richting de douane ging, was ik constant met gasten bezig. Hopelijk zien we elkaar in Fryslan weer!

 

Al maanden vertel ik het verhaal over de heilige Dyonisis. Dat hij in de grote kerk van Zakynthos-stad in een grote zilveren kist ligt opgebaard en de hele kerk schitterend mooi beschilderd is met allerlei aspecten uit het geloof. En ook dat het groot feest is op 24 augustus: zijn naamdag. (Men viert hier de verjaardag en de dag van de naam) Een dergelijk groot feest kan ik zoiezo natuurlijk niet gaan missen maar mede ook omdat ik er al zo vaak over verteld heb. Samen met Barbara, Diana, Ella en Krista stonden wij voor de grote kerk. Een dag voor de processie is de heilige overgeplaatst van de zilveren kist naar een glazen kist. Dit gebeurd stipt om 11.00 uur onder begeleiding van kanons- en geweerschoten. Op de grote dag zelf wordt de glazen kist met de heilige (lees: mummie) uit de kerk gehaald en wordt deze onder begeleiding van het leger, politie en muziekbands door de straten van Zakynthos-stad gedragen. Er waren toch zeker zo’n 40.000 aanschouwers. Waaronder veel mensen van het vaste land en ook mensen met een handicap of iets anders wat genezen moest worden. Deze heilige bezit de gave om wonderen te verrichten en duizenden mensen komen dan ook naar de kerk toe om de schoenen van de heilige te kussen. Lekker hygiënisch!! Men is er ook van overtuigd dat hij nog steeds in de vorm van een geest over het eiland heen wandelt en wonderen verricht. Daarom krijgt deze beste man elk jaar een nieuw paar schoenen, gemaakt van allerlei dure materialen waaronder van gouden draden. Op deze dag worden de schoenen gewisseld. De nieuwe krijgt hij voor een paar dagen  nog aan en daarna worden ze naar het monnikenklooster in Anafonitria gebracht waar hij een groot deel van zijn leven heeft gewoond. Het oude paar wordt verknipt in allerlei kleine stukjes en als je daar een stukje van weet te bemachtigen gedurende een dezer dagen dan heb je geluk en gezondheid voor de rest van je leven. De processie was erg mooi om te zien en het vuurwerk daarna was spectaculair!!

 

Nog geen eens twee weken en ik krijg bezoek vanuit Fryslan! Heb ik ongelovelijk veel zin in!!!!

 

 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer