Het maken van een film

 

Wij zijn het er unaniem over eens dat er wel een serie over ons leven als reisleiding hier kon worden gemaakt. Er is zoveel gebeurd! Met name op het gebied van de liefde! Meteen vanaf het begin van het seizoen was de jacht op de mannen al geopend. Alles was interessant; barmannen, managers, toeristen, taxi chauffeurs, beveiliging, brandweermannen, een afhandelaar van een luchtvaartmaatschappij, obers, you name it! Naar verloop van tijd kwamen we er achter dat er een aantal op mannen vallen, getrouwd zijn of gewoon qua karakter vies tegenvallen. Sommige meiden hadden af en toe een scharrel, sommigen hadden nog contact met een grote liefde van een eerdere bestemming, anderen konden maar niks met de mannen hier en een aantal van ons hebben hun liefde gevonden. Dit alles heeft veel conversatie opgeleverd dat kan ik jullie verzekeren! En we raken er nog steeds niet over uitgepraat!

Omdat wij als reisleiding veel met de auto op de weg te vinden zijn, kan het bijna niet anders dat er suffe of niet zulke leuke dingen gebeuren. Zo ben ik immers een keer heel charmant met mijn auto de greppel in gegleden. Linda en Jacques volgden mijn voorbeeld…. Mijn autosleutels die spoorloos zijn na een heerlijke avond op het strand. De hoeveelheid lekke banden die Krista en met name Linda wel niet hebben gehad. Linda kan er inmiddels haar beroep wel van maken, ha ha. Jacques die afgelopen week voor een rat uitweek en een slipcursus kreeg…. Barbara die bijna een keer achterwaarts de afgrond in reed. Niet doen!! En Krista die een paar dagen geleden meedeed aan een kettingbotsing. Gelukkig is iedereen op een paar schaafwonden en blauwe plekken na ongedeerd gebleven .

Uiteraard maak je qua werk ook van alles mee. Dit komt uiteraard door de verscheidenheid aan mensen.

Niemand is hetzelfde en iedereen zal dus anders reageren op bepaalde zaken. Bij de aankomst van mijn gasten zie ik in 1 opslag wat ik in de kuip heb. Mensen die gegarandeerd problemen gaan maken, spontane lieve gasten die ik regelmatig zal zien (al is het maar om een praatje of een geintje) en de mensen die ik nooit meer zal zien behalve bij hun vertrek. Toch als ik dit seizoen bekijk, heb ik allerlei leuke gasten gehad met of zonder problemen op bestemming! Aanrader voor lezers van dit verhaal: als wij (hostessen) lekkere stophoest/drop, leesbladen of andere leuke/lekkere Nederlandse dingen krijgen toegereikt dan zullen jullie onze hartjes laten overspringen. Dit is een zwak voor ons en waarderen we o zo zeer! Hier stond ik als vakantieganger nooit bij stil, maar nu zal ik zeker wel wat meenemen!

Naast allerlei belevenissen met mensen hebben wij ook van alles meegemaakt met dieren! Jitty heeft tijdens haar seizoen de pup Bob geadopteerd. Het is zo‘n schatje! Door de maanden heen is hij flink gegroeid en hij blijft maar doorgroeien. Elke keer als we Bob ook weer zagen, was hij weer groter of was zijn koppie of vacht weer anders (volwassener). Omdat Bob zo geliefd is onder de meiden had hij ook regelmatig een oppas, speelmaatje of uitlater. In Griekenland is men over het algemeen niet zo gek op honden. Je vindt hier ook veel straathonden. Nog meer dan de katten. Zo wilde een leidinggevende van Neckermann een keer afval weggooien en zag een plastic zak bewegen. Er bleken allemaal puppies in te zitten die nog geen week oud waren. Ze heeft ze naar huis meegenomen en verzorgd. Ook ontfermden Sam, Jitty en Tanja zich over deze kleine wezentjes. Ze hebben het niet allemaal overleefd, maar een aantal zijn gezond en hebben een thuis gekregen. Huisdieren die niet mogen ontbreken in huis zijn af en toe kakkerlakken, gekko’s en ik heb momenteel een ukkie vleermuis in de badkamer!

De afgelopen maanden hebben we meerdere vaste stekkies gekregen waar wij regelmatig kwamen te eten. Toch echter 1 uitschieter, omdat zij iets bijzonders op de kaart hebben staan namelijk frikadellen en kroketten! Het kan bijna dan ook niet anders dat Mambo’s een Nederlandse eigenaar heeft, ha ha. Hier hebben we dan ook altijd als vaste prik frikadel speciaal, kroket en patat gegeten. Nu komen wij er wat minder vaak, want helaas zijn de kroketten op en zijn er slechts nog enkele frikadellen voorradig. We halen het net tot het einde van het seizoen. Hopelijk hebben ze volgend jaar weer een nieuwe voorraad!

Het einde van het seizoen nadert in rap tempo en wordt het tijd om afscheid te nemen van mijn meisies. Gedurende het seizoen namen wij al afscheid van Kelly, later van Tim en Jitty en nu komt het moment waarmee de meesten 1 voor 1 vertrekken. Erg jammer want we hebben/hadden zo’n leuke groep. Ik ben volgend jaar weer op Zakynthos te vinden.. Waarschijnlijk ben ik de enige van de hele groep. Krista heeft nu ook een Griekse vriend, maar weet niet of ze volgend jaar nog een seizoen hier wil draaien. Uiteraard ben ik zo vrij om haar er steeds aan te herinneren dat het volgend jaar ook heel gezellig gaat worden. Wij gaan nu namelijk ook al veel met elkaar om.

Verder hebben we nog de verjaardag- en themafeesten gehad, en ook: bosbranden, stakingen, aardbevingen, de komst van familie en vrienden en de beruchte stapavonden.


De laatste nieuwtjes;

- Marinos en ik hebben de afgelopen maanden een miscommunicatie gehad. Ik maar denken dat Marinos met zijn broer zelfstandig zouden gaan wonen…. Ze verhuizen gewoon mee met hun ouders. Ik vond het ook al raar dat ze de hele huisvoorraad over sleepten naar dat nieuwe huis. Wat moeten ze er mee en krijgen zijn ouders nieuw interieur?? Voor mij een kleine domper, want ik zag mij volgend jaar wel intrekken bij Marinos en zijn broer. Dus volgend jaar ga ik er voor zorgen dat ik mijn huidige accommodatie weer krijg.

- voor ongeveer een week heb ik een telefonische stalker gehad. De eerste keer dat hij onder een privé nummer belde, sprak hij heel erg zacht en kon ik hem niet verstaan. Ik denk misschien is er iets met de verbinding. Bel maar terug, zei ik. Dat werd niet 1 keer maar diezelfde avond wel zo’n 10 keer. Marinos was thuis maar stond onder de douche. Op een gegeven moment werd ik pissig, want de persoon bleek heel zacht in het Grieks praten en ik begon er een naar gevoel bij te krijgen. Ik verstond er op een gegeven moment een paar woorden van en die waren niet positief. Ik gaf uiteindelijk de telefoon aan Marinos en hij zei dat die persoon op een gegeven moment wilde weten wat ik aan had…. Marinos heeft hem even goed aangesproken en toen was het klaar. Maar een paar dagen later heeft hij mij op 1 dag nog wel 20 keer gebeld. Pas ‘s avonds zag ik Marinos weer en heeft hij die man weer uitgemaakt voor alles en nog wat. Daarna was het gebeurd, maar je voelt je niet op je gemak als je ‘s avonds alleen thuis bent. Deur op slot en wachtten tot Marinos thuis is of uit eten gaan met de meiden.

- afgelopen Zaterdag ben ik met de meiden uit eten geweest, wezen bowlen en daarna op stap in Koutsis. Dat ik gebowld heb, voel ik nog steeds. Mijn bipsspiertjes laten mij nog regelmatig weten dat ze er nog steeds zitten. Koutsis was wederom geweldig! Een club waar alleen maar Grieken komen, die daar lekker gaan dansen (op het podium bij de zanger of op de tafel) en bij te kletsen met vrienden. Wij waren daar met Marinos, Makis, Spiros (Krista’s vriend), Spiros zijn broer en vrouw, Kostas (entertainer net als Spiros), Ilse, Lex (Krista’s broer) en een vriend van Lex, Jermain. Een gezellig clubje.

- het is nog precies 4 dagen en dan zijn al mijn gasten weg van het eiland! Dan heb ik mijn eerste zomerseizoen volledig alleen gedraaid. Als ik er op terug kijk is mijn seizoen wel lekker soepel gelopen. Niet te veel problemen of bijzonderheden gehad en ik heb veel lieve mensen hier ontmoet. Ja, het was een ontzettend leuk seizoen! Zakynthos 2009, kom maar op!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer