Houdini

 

De zoektocht naar mijn bos met sleutels heb ik inmiddels opgegeven. Overal waar ik kon kijken, ben ik geweest. Op dit moment rijdt ik ook nog steeds rond in mijn Matiz. Nog steeds?? Ja. Mij werd afgelopen Maandag vertelt dat de reservesleutel Dinsdag ‘waarschijnlijk’ op Zakynthos zou zijn…Dinsdag werd Woensdag en Woensdag vertelden zij mij dat ze de reservesleutel nog niet helemaal hadden gevonden , zeg maar…. Juist!!! Tot en met Maandag kon ik nog wel aangeven waar mensen opgehaald moesten worden voor excursies maar voor Woensdag en daarna kon ik het niet verzinnen. Reden om mijn Nissan Micraatje door middel van een slotenmaker maar te laten openen, zodat ik bij mijn werkspullen kan. Hij kwam aanrijden…ik denk ik ken hem ergens van….ja hoor!! Dat is de man die het slot van mijn kluisje op kantoor heeft vervangen! Hij herkende mij ook vrijwel meteen en vroeg mij: ,,Wat ben je nog meer verloren, joh?” Uhm, nou mijn huissleutel, maar daar was gelukkig een reservesleutel van en daar heb ik inmiddels een extra exemplaar van laten maken. Sebastiaan kwam aanrijden. Hij was nog een keer naar het strand geweest om te informeren naar de sleutels…helaas. De slotenmaker ging te werk. Hij pakte een groot zwart laken en deed mijn auto verdwijnen alsof hij Houdini was. Hij dook onder het laken en deed zijn magische truuk. Terwijl hij bezig was, zei Sebastiaan nog dat als ik een auto had met sloten, ipv alleen de mogelijkheid om de auto te openen met afstandsbediening, dat hij dan de auto wel wist te openen met een tennisbal. Met de luchtdruk dat dan het slot in gaat zou de auto van slot gaan alsof je in een James Bond film zit. Hij had dit dan ook een keer in een actiefilm gezien, maar de slotenmaker bevestigde het…het moet werken. Binnen 10 minuten ging de deuren allemaal open en kon ik bij mijn spullen. Alles heb ik er meteen maar uitgehaald en overgeheveld naar mijn andere kikker. Ik vind mijn Nissan Micra door de koplampen en zijn vorm net op een kikker lijken. Mijn Matiz heeft echter de kleur van een kikker. Pangiota van Sixt vertelde mij dat ik kon kiezen tussen beide auto’s of mijn Nissan Micra straks terug of de Matiz. De kleur van de Matiz vind ik helemaal het einde, maar de Micra rijdt veel beter , is ruimer en ligt beter op de weg. Is er geen middenweg? Een knalgroene Micra? Nee, helaas. Voorlopig moet ik in de Matiz rijden, maar uiteindelijk wil ik mijn Micra terug. Nu maar hopen dat ze de sleutel vinden. In de maand juli nog graag, want begin Augustus krijgt een andere host(esss) mijn Matiz en waar mag ik dan in rijden? Hmm, misschien de cabrio…

 

Inmiddels heb ik een rapport van vermissing op laten maken bij de toeristenpolitie in Laganas. Jake, een tolk, heeft mij hierbij geholpen. Mocht er iemand zijn die sleutels heeft gevonden en bij de politie heeft afgegeven dan is hij ook de aangewezen persoon die dit aan mij zou doorgeven zodat ik ze kan ophalen. Ik acht de kans klein dat ze nu nog worden gevonden, maar ik dacht dat ik ook een proces verbaal nodig had voor de reisverzekering. De verzekering vergoed echter niks noppes nada. Die verwezen mij door naar de autoverzekering. En wat zegt de autoverzekering? Dat ik een eigen risico van 450 euro heb en ik tot dat bedrag alles zelf mag betalen. Reden dat ik mijn eigen bedrijf aanschrijf voor enige compensatie. Ik maak tenslotte tig overuren waar ik niks van terug zie. Geen probleem daar heb ik zelf voor getekend en ik werk met ontzettend veel plezier, maar wellicht kunnen zij mij hier iets in tegemoet komen. Een reactie wacht ik nog af.


Het weer koelt wat af door de wind die op dit moment over het eiland heen gaat en enige bewolking. Het is overdag nu nog maar iets van 28 graden. Het klinkt misschien raar, maar de inwoners van Zakynthos (inclusief wij als hostessen) slapen nu weer lekker onder een laken of deken en trekken de warmere kleren aan. Voor ons kan het soms wat fris aanvoelen. En dit is voor ons nu even een lekker gevoel. Het geeft ons een gevoel van afkoeling maar ook een gevoel van Nederland tijdens de lente. Zo heet dat het ‘s avonds ook nog wel kon zijn, is het nu lekker om op het balkon te zitten. Kris en ik willen al een tijdje weer even wat anders eten. We hebben het luxe probleem dat we inmiddels al weken niet meer weten wat we van de menukaart moeten kiezen en eigenlijks wel een keer wat meer Nederlandse pot willen eten. Even lekker gezond groente, aardappels en vlees en ietsje eerder eten dan half 10/10 uur. Samen hebben we deze week rond een uurtje of 9 op Kris haar balkon gegeten met kaarslicht. Zo makkelijk, zo gezellig en zo lekker.


Al dagen, misschien zelfs weken, is de algemene gesteldheid van de meiden: moe. We zijn in geen weken meer echt goed op stap geweest. We eten ook minder veel buiten de deur en we worden koortsig of verkouden. Zo ben ik sinds afgelopen Zaterdag ook niet de deur uit te geweest. Ik voelde dat een koorts ging opkomen. En ja dat duurde niet lang. Ik had het met de aankomsten en info’s geven al heel erg warm, maar hoe verder de dag vorderde hoe vermoeider ik werd. Dit was ook mede door de slechte opkomst op mijn info’s. Zeg maar af en toe gerust (z.g.a.) niemand. Allemaal mensen die hier voor de tienduizendste keer hier komen of alleen maar voor het strand gaan. Door dat beetje vrije tijd dat je dan hebt, kak ik finaal in. Wat kan je tenslotte in anderhalf uur doen? Iedereen is druk aan het werk, het strand is geen optie … dus dan ga je met receptionist(e) of barman aan de babbel. Erg gezellig, maar je baalt er wel van als (z.g.a.) niemand komt. Rond een uur of half 8 was ik dan eindelijk thuis en er was maar 1 ding dat mij lokte: mijn bed. Wat waren mijn ogen zwaar! Ik maakte mij alvast klaar voor de nacht want ik had zo’n gevoel dat uitgaan er niet in zat voor mij. Eigenlijk wilde ik graag rond een uur of 9 een pasta klaarmaken, zodat ik in ieder geval nog wel wat te eten had. Natuurlijk loopt zo’n avond weer heel erg anders. Ik werd constant gesmsed en gebeld. Gasten, de meiden of ik mee ging uit eten en/of stappen en familie/vrienden van thuis. Normaliter erg okay, maar nu even niet. Ik wil koese!! Reden dat ik mijn wekker constant verzette om alsnog iets van rust te krijgen. Rond 10 uur maar even wat melk en wafels gegeten. Ik weet het gezond kan beter, maar mijn banaan en appels waren ietwat bruin en koken had ik echt geen zin in! Kan niemand mij een gezonde maaltijd brengen? Terwijl ik mijn ‘eten’ naar binnen werk, kijk ik de dvd van de Lama’s. Vette humor ook al zie ik de dvd voor de tweede keer. Helaas het lachen houdt ik niet lang vol en ik val bijna in slaap. Terwijl ik mijn tanden wil gaan poetsen, zie ik een dikke kakkerlak boven mijn bed hangen. Na een kleine kakkerlakkenjacht (hij kroop achter de kast) geloof ik het wel en bel ik Marinos wat hij gaat doen vanavond. Hij wil niet zonder mij gaan stappen zeker niet toen hij hoorde dat ik ziek was en kwam hij die avond na zijn werk bij mij langs. Hij heeft mij thuis goed verzorgd. De volgende dag moest ik wel weer gewoon werken. Tijdens mijn info’s liep het zweet echt overal langs mij heen en juist op kantoor met de airco had ik het ontzettend koud. Rond half 1 gaf ik het op. Ik had nergens meer energie voor. Samen met Marinos ben ik wat gaan eten in het restaurant waar zijn moeder werkt en daarna zijn we languit op de bank gaan liggen met Rush Hour 3 op. Halverwege de film lagen Marinos en Makis (Marinos zijn broer) te slapen. Ik was ook ontzettend moe, maar wilde niet in slaap vallen tijdens een leuke film die ik nog niet had gezien. Na de film viel ik in een diepe slaap. Mede dankzij veel slaap/rust en de goede zorg van Marinos en Krista voel ik mij inmiddels al weer stukken beter. Thanx!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer