Laatste aankomsten

Na een ruime week flink ziek te zijn geweest, ben ik er nu weer helemaal bovenop. De vermoeidheid van het seizoen zit er nog wel in, maar daar heeft echt iedereen last van op dit moment. Hoeveel slaap je ook neemt het zit gewoon in je systeem en krijg je er pas uit als je laatste gasten weg zijn. Iedereen is dan ook zijn of haar aankomsten aan het aftellen en sommigen tellen zelfs de dagen af in verband met hun eigen vertrek naar Nederland. Voor mij geldt dat ik nog 2 ‘grote’ aankomsten en 3 vertrekken op de Zaterdag heb. Mijn laatste vertrek is op 11 oktober. In eerste instantie zou ik met mijn laatste gasten mee op deze vlucht, maar ik wil nog even wat langer van Marinos genieten dus heb ik zelf een ticket gekocht. Ik vertrek nu samen met Diana, Barbara en waarschijnlijk ook Samantha op 27 oktober naar Nederland. (Heit en mem, verdere info volgt) Gelukkig kan ik nu ook steeds meer van hem genieten. Het toerisme neemt overal op dit moment af dus ook de drukte bij de restaurants. Hij komt ‘s avonds steeds eerder thuis (rond half 12) en afgelopen Zondag had hij op de ochtend na de rest van de dag vrij. Ideaal, want ik had tot een uurtje of 2 werk en daarna konden wij samen wat leuks gaan doen. Zoals ik jullie de vorige keer heb verteld, heeft Marinos op een redelijk hoog niveau gevoetbald en zijn team van vorig jaar was afgelopen Zondag aan het voetballen tegen het team van Thessaloniki. Samen met Makis zijn we naar de wedstrijd gegaan. Op zich ben ik niet zo’n voetbal fan. Het heeft mij nooit zo geïnteresseerd. De belangrijke wedstrijden als het EK of het WK vind ik dan nog wel leuk om te zien. Voornamelijk ook om van de sfeer te genieten die er dan is als je met zijn allen in de kroeg zit en enthousiast mee juicht. Deze voetbalwedstrijd in ‘real life‘ was ook ontzettend leuk. Niet alleen omdat Marinos in dit team heeft gespeeld, maar ook om tussen al die Grieken te zitten die het natuurlijk veel beter weten dan de spelers en steeds van alles het veld oproepen! Wij waren uiteraard voor het team waar hij in had gespeeld en na een spannende 2-2 waarbij de tegenpartij 2 man miste ivm rode kaarten werd het 3-2 voor ons! Zolang het 2-2 was, was de tegenpartij tijd aan het rekken en zo traag als dikke stroop. Ze lagen meer op de grond ‘gewond te zijn’ dan te spelen, totdat in de laatste 5 minuten dus het 3e doelpunt werd gemaakt. Toen wisten ze niet hoe snel ze nog moesten spelen. Tevergeefs, ha ha, loosers!!

Na deze spannende en entertaining wedstrijd zijn Marinos en ik voor het eerst in zijn (en die van Makis) huisje geweest. Marinos had het van binnen nog niet gezien. Hij ging op de informatie af van Makis en zijn ouders. Hij heeft het te gezellig bij mij, maar ik vond dat het wel eens tijd werd dat hij eens om het hoekje ging kijken. Zijn ouders waren druk bezig met de schoonmaak, uitpakken en inrichten. Het is een appartement boven een computerzaak net buiten Gaitani (zijn huidige woonplaats) en Zakynthos-stad. Een vrij nieuw appartement met ruime kamers, een balkon om het hele huis heen met een schitterend uitzicht. Zijn moeder probeert van alles te vertellen in het Grieks tegen mij. Waar Makis gaat slapen, waar de handdoeken liggen, of ik mij al beter voel. Hoe ik dit dan versta? Mijn beperkte Grieks helpt mij toch een eind op weg, lichaamstaal, vertaling dankzij Marinos en aanwijzingen. Ze doen echt hun best om mij erbij te betrekken en dat vind ik erg lief van hen. De kamers waren nog niet verdeeld onder de jongens dus liet ik Marinos maar even subtiel weten dat hij toch echt de grote kamer moest nemen!! Geregeld! Hierna zijn we op bezoek gegaan bij 2 vrienden van Marinos, die hij in geen tijden had gezien ivm drukte. Eerst even bij Adonis geweest die achter de bar werkt bij een accommodatie in Tsilivi en daarna bij Ilias, Marinos zijn beste vriend. Opvallend aan die avond: de kou!! Het is ‘s avonds nog maar zo’n 16 graden! Koud! Een lange broek en een vest is niet genoeg meer. Ik weet het jullie zullen wel denken “Waar heeft zij het over? In Nederland is het ‘s avonds rond het vriespunt!” (Heb ik van gasten gehoord…) Wij zijn echter inmiddels hetere temperaturen gewend en zijn nu dus aan het “afkicken”. In Tsilivi wist Marinos een goed restaurant waar verse vis werd geserveerd. Een paar minuten na de beslissing om daar heen te gaan, belde Makis of we mee wilden naar datzelfde restaurant….grappig! Het was het restaurant van de neef van Anastasia (Marinos zijn moeder). Het is een druk bezocht restaurant en omdat Marinos en ik er eerder waren, moesten zijn ouders en Makis wachten op een vrije tafel… Na wat voorgerechten, een heerlijke zeebaars als hoofdgerecht en een borrel van het huis zijn we huiswaarts gegaan. Wat een heerlijke dag!

 

Door al het werk, ziekte, vriendjes en familiebezoek hebben we (de meiden) elkaar al in geen weken meer goed gesproken. Tot afgelopen Dinsdag. Toen was het merendeel van de groep, Diana haar moeder en Ilse haar oma en vader bij elkaar en hebben we gezamenlijk fijn mee gedaan aan de Griekse avond in Tasos Taverne en wat bijgekletst. Krista en ik zaten beide een beetje op hete kolen, omdat wij beiden rond half 12 onze vriendjes thuis zouden krijgen. Na het spelletje ‘wie ben ik?’ zijn we dan ook samen als een speer er van door gegaan. Dit doet mij denken aan mijn vrijgezelle tijd waarbij ik graag wilde uitgaan en de verliefde stelletjes liever saampies thuis op de bank wilden blijven zitten. Nou, heb ik geen bank in mijn studio. Daar gaat het ook niet om, maar wel om het feit dat je graag met je liefje thuis van elkaar wilt genieten. Eerst kon ik de verliefde stelletjes niet altijd begrijpen, maar nu juist heel erg goed. De drang om naar huis te gaan is groot, want eenmaal daar kun je intens van elkaar genieten alsof je elkaar in geen eeuwen hebt gezien. Alles behalve waar. We zien elkaar soms meerdere keren op een dag, maar het kan maar niet vaak genoeg zijn! Hoezo verliefd? Ik moet niet denken aan de winter! Dan zien we elkaar een paar maanden niet…

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer