Mijn maandagavond (11-08-08)

 

Ik word wakker om 20.15 uur. Ik heb de wekker gezet, zodat ik mij nog even kan omkleden en dan met wat dames uit eten kan gaan. Mijn gedachte is echter nog steeds bij mijn bed. Na een gewone werkdag en een eindelijk weer eens een avondje stappen tot diep in de nacht, had ik echt even wat extra uurtjes slaap nodig. Ik stuur Krista een sms dat ik vanavond lekker thuis blijf. Ik zie dat Kitty mij ook gesmsed heeft en graag met mij wil msnen. Haar broer is afgelopen Vrijdag op de mooie datum 08-08-08 met Sandra getrouwd. Nogmaals GEFELICITEERD!!! En zij wil mij natuurlijk graag de foto’s laten zien van de trouwerij, omdat ik er helaas niet bij kon zijn. Ik moet Kitty (en mezelf ook) teleurstellen. Ik kan het even niet opbrengen om mijn deur uit te gaan. Inmiddels krijg ik wel ietsje trek in wat eten. Langzamerhand rol ik mijn bed uit en begin een portie kipkurrie rijst te maken. In 5 minuten klaar staat er op de verpakking. Geloof dat dit eerder 15 minuten moet zijn, maar ook dat is prima. Zo kan ik tussendoor mijn schone was opruimen die ik voor mijn avonddutje uit Laganas op heb gehaald. Terwijl ik kook heb ik de voordeur open. Het is eigenlijk veel te heet om de kookplaten aan te hebben dus wat frisse wind is dan wel even lekker. Anders kan ik straks mijn dutje misschien ook moeilijk voort zetten in verband met de warmte. Ik roer door mijn bijna kant en klare maaltijd heen en hoor vlakbij kattengejank. Ik kijk buiten om het hoekje en zie een van de vele jonge schuchtere katjes van hier. Ik maak een schaaltje met melk aan voor de kat en zet deze neer op de grond. Na enige twijfel begint het te drinken. Ik doe mee, maar dan uit het glas uiteraard. Nog geen minuut nadat ik het schaaltje heb neergezet, komt de kat aanzetten, die in het begin van het seizoen regelmatig bij mij over de vloer kwam, en neemt het over van de andere kleine kat. Ik begin met een oude Yes langpoten c.q. muggen plat te slaan. Zo graag ik van katten en andere dieren houdt, sla ik deze het allerliefste hard neer. Dit schrikt de kat af en deze druipt ook af. De deur kan dicht het eten is klaar. Ik heb inmiddels de laptop aangezet om dit verhaal te tikken wat zo plots in mij op kwam. Met het eten en laptop op mijn bed zit ik hier dan nu ook. Heerlijk relaxed. Er komt ook Nederlandse muziek langs en dat doet mij denken aan de Zaterdag 2 augustus jl. Ik stond bij de incheckbalies om mijn mensen te helpen bij hun vertrek en daar kreeg ik voor het eerst tijdens het hele seizoen dat ene gevoel. Het gevoel om net als mijn gasten klaar te staan om terug naar Nederland te gaan. Even dat gevoel om naar huis te gaan en iedereen te zien die ik zo ontzettend lief heb. Het is geen heimwee. Ik zou gewoon eventjes voor een paar dagen naar huis willen gaan en dan weer hier terug zijn. Nu al definitief naar huis gaan, staat mij namelijk nog niet aan. Ik wil mijn seizoen hier af maken samen met de meiden, Marinos en alle andere mensen die ik hier heb leren kennen. Tijdens het winterseizoen wil ik zoals het nu staat gewoon in Nederland blijven. Daar zit ook weer een maar aan, want zoals jullie weten hou ik graag van reizen en wil ik de zon blijven opzoeken. Tijd voor mijn vakantie dacht ik zo!! Ik wil graag gaan reizen naar Costa Rica. Even een paar weken door de jungle heen banjeren, prachtige bounty strandjes bezoeken, leuke plaatsjes aandoen en ook een beetje actief bezig zijn. Alleen strand zou ik niet overleven. Dat merk ik nu wel. Mijn gasten zijn allemaal bruiner dan mij. Ik krijg zelfs commentaar van receptionisten dat ik de zon op moet gaan zoeken. Ik werk over het algemeen in temperaturen van rond de 40 graden, maar bruin wordt ik van dat heen en weer gevlieg van accommodatie naar accommodatie niet. Het strand heb ik ook al weer in geen eeuwen gezien. Maar het zette mij wel aan het denken dus ben ik gister in de namiddag met Marinos naar het strand gegaan. Het strand heeft mij een tijd niet getrokken omdat ik al dag in dag uit in de hitte aan het werk ben. Laat staan dat ik overdag in de volle zon ga liggen te bakken. Dan is de schaduw juist een heerlijk alternatief. Maar gister dus nog eventjes van het zonnetje genoten. Marinos en ik hebben ook wat foto’s gemaakt….nou wij kunnen zo mee doen met het duo penotti reclamespotje. Ik geef gewoon licht als ik naast Marinos sta! Reden voor mij om binnenkort nog maar een keertje naar het strand te gaan. Wat erg!! Nou is Marinos ook poepiebruin omdat hij elke dag in de volle zon mensen naar binnen vraagt in het restaurant waar hij voor werkt. Niet dat Marinos het nodig heeft, maar toch even een stukje reclame: Ga eens bij Squero langs op het San Marcus plein in Zakynthos-stad! Daar kun je namelijk echt lekker eten! Over eten gesproken…mijn eten is koud aan het worden. Tikken en eten tegelijk kan ik wel, maar ik tik meer dan dat ik eet. Zo maar even een lekker toetje pakken en een serie Friends kijken om het eten te laten zakken en dan ga ik lekker koese. Marinos zal rond een uurtje of half 2 thuis thuis komen, maar ik heb zo’n idee dat ik die niet ga horen, haha. Ik ga straks knock out! Morgen weer een dag!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer