Paascha!

Wat is het toch fijn dat ik mijn bestemming al ken! Het scheelt mij zoveel uitzoekwerk en stress! Het geeft mij meer vrije tijd. Zo heb ik mijn huisje wat opgefleurd met foto’s en hebben we meerdere dingen uit de extra huisvoorraad van zijn ouders een plaatsje gegeven! Van kussens & lakens, bestek tot aan de blender toe! Op een gegeven moment moesten we de stop erop zetten, want we hebben geen ruimte meer! Zijn moeder wilde nog van alles aan ons kwijt, maar dan hebben we een extra kamer nodig!!

Marinos en ik zijn afgelopen Donderdag naar Gerakas geweest. De weg er naar toe was erg mooi! We kunnen weer genieten van het helder blauwe water langs de kust en landinwaarts is alles prachtig groen! Ook staat er van alles in bloei. Bijvoorbeeld de blauwe regen, kamille, verschillende kleuren van geraniums en veel meer! Op het strand waren slechts een paar Grieken te bekennen. Niet eens zo zeer om op het strand te liggen, maar bijvoorbeeld om de hond even uit te laten. Wij gingen voor een lekkere strandwandeling, ervan uitgaande dat het nog niet echt weer was om te gaan zonnen. Wel hadden we de handdoek mee om op te zitten en toen was het overduidelijk dat we te veel kleding aan hadden. De wind wordt steeds warmer, de regenbuien liggen in het verschiet en de zon breekt steeds meer door. Volgende keer gaat de zwemkleding mee!!

De afgelopen week stond in het teken van Pasen. Wij vieren het in Griekenland namelijk een week later dan in Nederland en gaat gepaard met allerlei tradities. Het is een feest dat hier niet alleen door de eilandbewoners wordt gevierd, maar ook door de Griekse toeristen en de familieleden van het vaste land. Zo waren een oom, tante en nichtje uit Thessaloniki van Marinos hier voor het Pasen.

Vrijdagmiddag moest ik even de stad in om een potje Typex te halen, zodat ik mijn plattegrondjes van de badplaatsen kon aanpassen. Nou dat heb ik geweten! Het was er beredruk. Een parkeerplaats vinden aan de boulevard bleek een mission impossible! Dus laat staan dat ik mijn auto een plekje in een van de winkelstraten kan geven. De auto’s werden kris kras overal geparkeerd. Als de politie hun ticketblokjes hadden getrokken dan was de overheid nu rijk geweest. Maar omdat het een belangrijk feest is en het eiland van het toerisme leeft, laten ze iedereen gewoon hun gang gaan. Ik waag het er echter niet op om mijn auto ergens zomaar te parkeren. Wie weet wat voor rare capriolen andere mensen vlakbij mijn auto uithalen. Nee dank u, ik ga niet voor schade opdraaien die een ander voor mij achterlaat. Ik parkeer mijn auto netjes bij de haven waar nog meer dan genoeg parkeerplek is. Iets wat mij 10 minuten later al weer opbreekt. Ik had nieuwe schoenen aangedaan en moest nu de hele stad doorlopen. Met blaren op mijn voetjes was ik noodgedwongen om niet meer zo snel te lopen en kwam ik net te laat bij de winkel aan. Hij was dicht. Ik denk ik zet nog even door en loop naar Squeros voor pleisters. Tegen die tijd waren de pleisters ook daadwerkelijk nodig. Ik besloot mijn voeten rust te geven en mijn maag met een heerlijke tonijnsalade te vullen terwijl er een optocht over het plein ging. Als ik van de optocht had geweten, had ik dat potje Typex wel even wat uurtjes eerder gehaald. De optocht op zich was wel okay om te zien, maar niet hele bijzonder. Met de muziekanten voorop kreeg een levensgroot beeld van Jezus Christus op het kruis een grand entrance op het plein. Uit respect voor Jezus Christus ging iedereen staan met de handen in elkaar gesloten voor zich. Ik liet mijn salade even voor wat het was en deed hetzelfde. Van huize uit ben ik niet gelovig opgevoed, maar om als enige te blijven zitten en als ‘toerist’ te blijven kijken is ook weer zoiets, nou? Het was ook wel indrukwekkend om te zien dat iedereen hetzelfde deed. Jezus Christus verliet het plein en een meute mensen volgden hem. Een zelfde optocht zou later die avond wederom plaatsvinden. Nou ja avond… 04.00 uur.  Rond 06.00 uur mocht iedereen een van aardewerk gemaakte kruik kapot gooien op het Sint Markou plein. Ik heb zelf nergens mee gegooid. Ik heb mijn bedje opgezocht. Marinos moest echter die dag werken, van 10.00 uur-18.00 uur en van 19.30 uur-08.00 uur. Zijn toch geen uren meer? Zeker wetende dat hij om 12.00 uur weer 7 uren moest draaien? Kortom voor Marinos was Vrijdag en Zaterdag 1 ontzettend lange dag. Toen zijn werk er Zaterdag eindelijk op zat, heb ik hem opgehaald en zijn we naar zijn ouderlijk huis gegaan. Terwijl we samen op de bank van een heerlijk preitaartje zitten te genieten, komt zijn nichtje, Anastasia, met een klein tasje aanzetten. Namens haar en haar ouders krijg ik een cadeautje. Een gedraaid zilveren kettinkje met een hangertje in de vorm van een hart. Zo lief!

Met een tevreden gevulde buik zijn Marinos en ik even op bed gaan liggen. We hadden nog een lange nacht te gaan. En in plaats van dat ik de wekker om 22.15 uur zet, zet ik hem om 10.15 uur. Als Makis ons niet wakker had gemaakt dan waren we veel te laat in de kerk geweest. We waren alsnog te laat, 10 minuutjes, maar in dit geval was te laat ook echt te laat. Klokslag 00.00 uur is iedereen in of buiten bij de kerk op het Sint Markou plein om daar een kaarsje aan te steken en familie en vrienden Chronja Polla en Christus Anieste te wensen. Oftewel iemand een gezond en goed leven toe te wensen. Familieleden en vrienden die niet aanwezig zijn, worden allemaal opgebeld. Of ze nou in Griekenland of Amerika wonen, men wenst iedereen al het goede toe! Toen wij met de auto aan kwamen rijden, gingen de mensen al weer naar huis. Wij dus ook maar. Zijn ouders waren wel klokslag 12 bij de kerk en hadden voor ons twee kaarsjes meegenomen. Met dit kaarsje in de hand hebben we iedereen Christus Anieste gewenst en daarna alle kaarsjes bij elkaar gezet en een wens gedaan. Het was tijd om rode paaseieren te tikken! Een persoon houdt zijn ei vast en een ander mag zijn ei er op tikken. Welk ei niet breekt, heeft goed geluk. Mijn ei hield het lang uit, totdat Marinos zijn moeder bij mij kwam. Die had het beste ei van allemaal en bleef ongedeerd. Vervolgens mag je je ei opeten. Makis wilde mij de hele avond al het middageten voor Zondag laten zien. Ik dacht vooruit met de geit…uhm schaap! Bij de keukendeur hing een gevild schaap op zijn kop. Makis wilde mij een beetje te treiteren door het schaap een por te geven ipv daarvan liet ik hem tijdens deze actie flink schrikken. Iedereen in de keuken zag het en lag in een deuk. Makis moest mij hier natuurlijk weer op terug pakken en toen ik het niet verwachtte dacht ik dat er een gek gestoorde kefferhond tegen mijn been opsprong en gaf ik een gil…damn… Omdat men met Pasen een week geen vlees en melkproducten mochten eten, at iedereen op Zakynthos die avond hetzelfde eten. Soep met nieren, lever en weet ik niet wat voor andere ingewanden. Ik heb gepast en Marinos ook. Het nachtleven stond voor de boeg en het beloofde een gezellige avond te worden in Laganas! Geen Laganas met keiharde muziek en overgevende Engelsen die een tekort aan stof hebben voor een leuke outfit, maar een Laganas met party’s voor de Grieken die met hun vrienden willen praten onder het genot van wat drankjes en dans. Wat kan Laganas dan weer leuk zijn! Ik heb weer wat mensen leren kennen en bepaalde mensen weer opnieuw gezien.

Zondagmiddag zijn we samen nog even naar een vriend van Marinos gegaan om Christus Anieste te zeggen. We kwamen aan en de hele familie zat aan een lange tafel vol met eten. Moeder, vader, 3 zoons en 1x met aanhang, de ouders van het meisje, Makis en 2 oude dametjes. We hebben iedereen een Chronja polla toegewenst en zijn aangeschoven bij de jongelui aan tafel. Wat heb ik mij bij deze familie kapot gelachen. Ik was er rood van. De 3 zoons spraken enigszins Engels dus ik kon ook lekker lol trappen. Of was ik rood van de wijn? We kregen wat eten op ons bord en als toetje hadden we taart, want de vriendin van Andreas, 1 vd zoons, was jarig! Na ons bezoekje daar zijn we naar Gaitani gegaan. Er stond immers een schaap op ons te wachten. Zoals ik thuis altijd om het lekkerste stukje van de kip vraag, heb ik hier het lekkerste stukje van de schaap besteld. Tsja, wat zal ik zeggen. Het was wel okay om te eten, maar het proeft een beetje zoals een schaap ruikt?? Klinkt misschien wat raar, maar voor diegene die het een keer geproefd heeft, begrijpt mij denk ik wel. Mijn voorkeur voor eten veranderde toen Marinos zijn oom, Jorkos, demonstratief de ogen uit de kop van het schaap trok en in zijn mond stak en Marinos de hersens kreeg voorgeschoteld. Ze wilden mij er ook wel graag aan hebben, maar ik denk dat zij er meer van zullen genieten. De darmen schijnen een lekkernij te zijn. Ze worden schoon gemaakt en de andere ingewanden worden er ingepropt alsof het een worstje moet worden. Ook deze heb ik maar gepast. Marinos moest in de namiddag weer werken. Terwijl hij zich ging omkleden, kreeg ik een cursus hints van Jorkos. Puntje bij paaltje hij wenste Marinos en mij een ‘ rijke’ toekomst met een liefdevol huwelijk. Niet dat er een trouwerij staat gepland, maar het is wel iets waar veel mensen het over hebben als ze ons zien. We will see.

Vandaag was het kantoor gesloten. Dus besloot ik bij Squeros lekker in het zonnetje te gaan zitten. Er zijn nog veel Griekse gezinnen die nog even een koffie of maaltijd nuttigen in de stad, voordat ze met de veerboot weer naar het vaste land gaan. Altijd leuk, mensen bekijken. Ook heb ik de eerste toeristen al weer gespot. Aan hun manier van doen en kleden zijn het ongetwijfeld Engelsen. Zaterdag krijg ik mijn eerste gasten! Spannend!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer