Pasen (2011)

Afgelopen Zaterdag was mijn officiële eerste werkdag. Een dag waar ik eigenlijk vrij weinig mee kon doen aangezien het Griekse Pasen uitgebreid wordt gevierd. Daarom was het kantoor ook deze dag maar een paar uurtjes open. Voor mij geen probleem, want ik was juist hierom eerder die week begonnen met kantoorwerk. In plaats van kantoor heb ik Zaterdag mijn auto bij Sixt opgehaald en de details besproken voor komend seizoen. Ik heb dezelfde auto gekregen als het jaar daarvoor, een Peugot, maar dit keer geen witte maar een rode! Ik ben er weer erg blij mee! Marinos had mij bij Sixt afgezet en was naar zijn nieuwe baas gereden. Behalve Oad hebben andere touroperators hun eerste aankomst die dag. Marinos hoefde die middag nog niet te werken, maar interesse tonen in een nieuwe baan is nooit verkeerd. Hij heeft de welkomstdrankjes voor de gasten klaargemaakt en nog wat extra werk gedaan, dat nog was blijven liggen van de dag daarvoor. Ik moest natuurlijk mijn nieuwe auto laten zien aan Marinos dus ben ik naar Pieros gereden. Zo kon ik ook meteen zien wat hij daar aan het doen was. Ook heb ik weer even hoi gezegd tegen de eigenaren van Pieros. Ik ken ze van voorgaande jaren toen ik daar met mijn con-collega’s ging eten. De rest van de dag heb ik thuis wat huishoudelijke dingen gedaan en in de avonduren was ik alleen thuis. Marinos werkt namelijk daar in de avonduren. Zoals ik al had verwacht, was hij vroeg thuis. De eerst aankomende gasten gaan altijd vroeg op bed. Rond 11 uur ‘s avonds was hij er weer. Hij vertelde mij dat we morgen een bbq zouden hebben met zijn ouders en Makis. Prima. Alleen kom ik er later tijdens het gesprek achter dat het bij ons zal zijn. Ik kan alleen maar aan ‘ja maar’ denken. Ja maar, ik heb geen eten in huis voor een bbq. Ja maar, we hebben niet eens 5 stoelen. Ja maar… Geen probleem, zegt Marinos. Zijn moeder heeft alles al in huis gehaald en dan nemen ze ook maar een extra stoel mee. Ja maar, dan kunnen we toch net zo goed daar eten? Waarom alles hierheen slepen? Wij hebben inderdaad een mooie groene omgeving, maar ik heb het balkon nog niet mooi aangekleed. Na ja, veel ‘ja maar’, vanuit mijn kant. Het besluit stond al vast…de bbq zou hier komen. ,,Hoe laat komen ze dan?’’, vraag ik. ,,Hoezo?’’, zegt Marinos. ,,Nou, dan kan ik de wekker zetten en dan staan we in ieder geval klaar om hen in ons huis te ontvangen.’’ ,,Geen idee‘’, was zijn antwoord, ,,We zullen wel zien.’’ Dit houdt in dat ze ons in bed zullen aantreffen en dat vind ik niet acceptabel. Maar ik kan hoog of laag springen, een antwoord krijg ik niet.

De volgende ochtend gaat Marinos uit bed om naar de wc te gaan. Ik val weer in slaap. Op een gegeven moment komt Marinos mij wakker maken. Net voordat de wekker afgaat. Of ik ook uit bed kwam, want iedereen was er. Ze waren al een half uur bezig met van alles en nog wat. Toen ik de ramen van de slaapkamer open deed, zag ik zijn ouders en Marinos onkruid wieden! Niet iets wat je verwacht… Als ik een loopje door en om het huis doe, zie ik dat ze zichzelf al flink hebben thuisgemaakt. De bbq staat aan, de tafel (gedekt en wel) en de stoelen staan buiten, de koelkast en de fruitmand is goed aangevuld en het eten is voorbereid. Het zit mij een beetje dwars. De vrouw des huizes hoort de gasten te ontvangen en alles op rolletjes te laten gaan. In plaats daarvan zijn ze in ons huis van alles aan het regelen en lig ik op bed!!!! Ik voel mij ongemakkelijk. Het voelt fout. Als ik dit tegen Marinos zeg, vertelt hij mij dat ik mij nergens zorgen over hoef te maken. Voor vrienden mag ik de gastvrouw ‘spelen’, maar bij zijn ouders is dat nergens voor nodig. Ik vind het fijn dat ze zich zo thuis voelen in ons huis, maar ze hoeven van mij echt niet extra zaken rondom het huis te doen. Daar zijn wij ook wel mans genoeg voor. Ik weet in tussen dat het hier anders aan toe gaat en leg mij er maar bij neer… Het zijn schatten van een mensen, die alles voor ons willen doen, en ik weet dat het samen met hen weer een gezellige dag zal worden met heerlijk eten. En wat hebben wij genoten!!! Vrolijk Pasen! Of zoals wij hier zeggen: Chronja Polla, Christos Anesti!

PS: Morgen komen de foto's online vd bbq!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer