Pasen

 Pasen


  • Wat houdt Pasen nou eigenlijk in?
  • Waarom wordt er gevast?
  • Hoe lang vast men?
  • Wat is de reden van het hele vasten?

 

Op de twee dagen dat het Pasen is, viert men vanuit hun geloof dat Jezus is opgestaan uit de dood. Het is een eeuwenoude traditie van zoenoffers. De gelovigen verzoenen zich voor hetgeen wat hun voorouders hebben gedaan, het ontnemen van het leven van Jezus. De man die gestuurd was door hun eigen God. Ter voorbereiding op het paasfeest vast men. Dit houdt in geen vlees, melk, ei, olie, etc en ook minder eten. Het vasten begint op Aswoensdag. Dit is 46 dagen voor het Pasen, maar op de 6 Zondagen hoeft er niet gevast te worden. Door minder te eten komt men dichter bij God en kan men hem beter horen.

Ikzelf ben niet met een religie opgevoed. Ik moest mij dan ook even in deze stof verdiepen. Net als waarschijnlijk veel andere Nederlanders. Wij kennen Pasen als 2 vrije dagen, lekker eten en familie bezoeken. Van kleins af aan heeft het bij mij ook niet mijn interesse gewekt. Ik geloof in het goede in de mensen en ik ga zo met mensen om zoals ik zelf ook behandeld wil worden. Of er meer is na de dood…tsja wie zal dat nou eens echt zeggen?

Mijn schoonfamilie vast vanaf 5 dagen voor Pasen. Velen vasten niet de volle 40 dagen. Grieken zijn gelovig, maar ook lekkere eters! Vandaar dat de meeste Grieken vanaf Grote Maandag (5 dgn voor Pasen) beginnen met vasten. De week van het vasten bood veel stevige groentesoepen (met aardappels of rijst), boonsoepen of vis. Ik deed gerust mee met deze hoofdgerechten, maar als ik een glas melk bij mijn eten wilde hebben dan deed ik dat gerust. Dit was ook geen enkel problem. Hoe ik verder mijn Pasen heb gevierd? Nou, als volgt:

 

Afgelopen Vrijdag wilde ik naar kantoor gaan. Eens even kijken wie er allemaal waren. Nou niet veel. Het kantoor was gesloten. Ik besloot om de stad in te gaan en Marinos te bezoeken. Hij werkt nu dag en nacht met en rond Pasen en ik wilde mijn poppie even zien. Had ik geweten dat er om 2 uur een parade met muziek was geweest, had ik wat eerder gekomen. Nu kwam ik al het mogelijke verkeer tegen wat er maar op Zakynthos is en ook was de veerboot net aangekomen. Tig bussen en auto’s met Griekse toeristen werden afgeladen. En de politieagent die het verkeer regelde, gaf hun grotendeels voorrang op het overige verkeer. Dat werd wachten dus. Op zoek naar een parkeerplek was een crime. Maar kwam daar nou net een prachtig plekje vrij? De dichtstbijzijnde parkeerplek bij het Solomosplein mogelijk. Die is van mij, dacht ik….Zie ik een politieagent staan gebaren, dat ik er niet mag parkeren. Dikke peren!!! Al met al ben ik 1 uur bezig geweest om door de stad te rijden. Ik gaf het op en ging naar huis. Makis was thuis en wilde met mij de stad wel ingaan. Ik vertelde hem van de drama in de stad, maar hij zei: ,,No problem“. Komen we daar aan….en zie daar….prachtige parkeerplekken. De parade was namelijk net afgelopen en veel mensen waren al weer op weg naar huis. We gaan even bij Marinos langs en gaan daarna op een terras zitten bij vrienden van Marinos en Makis. Ik heb daar met Patrick uit Kameroen gepraat. Hij kon namelijk Engels en dat maakte mij erg blij! Anders zit ik er als een muurbloempje bij en dat vind ik soms okay (bestudeer ik andere mensen, drink ik mijn koffie en probeer ik het te Grieks te volgen) en soms word ik er lichtelijk depressief van! Patrick is een internationaal professioneel voetballer geweest en hij heeft een carrièreverandering ondergaan. Hij coacht nu een voetbalteam vlakbij Kalamata (het Zuiden van Griekenland) en hij is hier nu voor vakantie vanwege Pasen. Ontzettend leuk om zo weer nieuwe mensen te ontmoeten! Makis nr 2, dus niet onze Makis, blijkt ook plots Engels te kunnen spreken. Hij is fridgeman. Wat? Hij maakt elektronische apparatuur. Tenminste zijn personeel. Als Marinos even 3 uurtjes vrij heeft, gaan we naar huis. De tijd vliegt voorbij en voordat ik het weet, is hij weer naar zijn werk. Ik entertain mezelf door het internet af te speuren en mijn e-mail te checken. Daarna besluit ik maar naar bed te gaan. Later in de avond (denk aan 4 uur ‘s ochtends) is er een parade waarbij een levensgroot kruis met Jezus erop door de stad gaat. Gevolgd door een sessie potten breken om 6 uur. Dit om de kwade geesten te verdrijven. Ik wilde er in eerste instantie wel heen gaan, maar later besluit ik dat ik dit geen Christelijke tijden vind en duik mijn bed in. Tenslotte heb ik een parade met Jezus aan het kruis ook al een keer eerder gezien.

 

Zaterdag is het de dag dat iedereen in de stad komt om koffie te drinken, uit eten te gaan en bij te kletsen met jan alleman. Ik besloot om ‘s avonds de stad in te gaan omdat er dan weer iets op het plein te doen is ivm Pasen. ‘s middags maak ik een fijne wandeling vlakbij ons huis. Hier en daar pluk ik wat voorjaarsbloemen, zodat ik deze later kan verspreiden over 2 blauwe vaasjes, die we op onze slaapkamer hebben staan. Rond een uur of 11 ’s avonds gaan Marinos zijn ouders, Makis en ik de stad in. Door de luidsprekers, die in de stad hangen, hoorde ik iemand liederen zingen. Denk hierbij niet aan Rock, Pop of Hiphop, maar aan Griekse religieuze liedjes. We gaan naar het Agios Markou plein waar ook Squero is (en dus Marinos!). Iedereen gaat daar heen, want even voor middernacht zegt de bisschop daar een paar woorden en geeft hij het vuur van zijn kaars door aan een aantal mensen in het publiek, die op hun beurt hun licht weer doorgeven aan familie en vrienden. Ik vraag mij af hoe hij aan het vuur komt. Heeft hij dat nou echt gekregen uit Jeruzalem of heeft een aansteker hem geholpen? Zodra iedereen zijn kaarsje brandt, zeg je tegen mensen die je kent, Christos Anesti (oftewel Christus is verrezen!) Zegt een ander het eerder dan zeg je Xronja Polla. Xronja Polla kun je bij vrijwel elke bijzonder gebeurtenis gebruiken, behalve bij begrafenissen ;-). Letterlijk betekent het Vele Jaren. Sommigen zeggen erbij ke kalla en dan zeg je Vele goede Jaren. Na het vuurwerk zijn we naar de auto gelopen. Met de brandende kaarsen stappen we in de auto en rijden we naar huis. We maken boven de voordeur een zwart kruis. Dit is voor een goed jaar. We zetten de kaarsen in een standaard en tikken elkaars (gekookte) ei. De eieren hebben we rood geverfd. Rood vanwege het verloren bloed van Jezus tijdens zijn kruisiging en de kleur van Makis zijn favoriete voetbalteam, Olympiakos! Ik heb er van het verven van de eieren nog een rode vinger aan overgehouden. Wie zijn ei niet breekt is de winnaar. Makis wil zichzelf winnaar noemen, maar dat vind ik niet helemaal eerlijk. Iedereen kwam namelijk bij mij om zijn ei op de mijne te tikken en ik won steeds. Makis kwam als laatste en toen brak te mijne. Logisch natuurlijk na zoveel getik. Nou goed. Na het eitje tikken, konden we Magiritsa eten. Dit is een soep met kruiden en de ingewanden van een schaap. Ja, yassou!! Ik neem een lekker toetje. In Nederland eet ik eigenlijk alles wel, maar hier ben ik vergeleken met de rest van de familie kieskeurig! Raar....

Zondags zijn Marinos en ik bij wat familieleden langsgegaan om Xronja Polla te zeggen. Als we bij Andreas langs gaan, staat hij klaar met zijn jachtgeweer. Hij wil niet onvriendelijk zijn, maar schiet hiermee in de lucht. Nog ter viering van het Pasen en ook een beetje boys with Toys. De geit zit aan het spit en draait lekker zijn rondjes. De hond dwarrelt er gerust omheen. Ook als ze de geit later met een groot hakmes in mooie porties hakken. Knap hoor dat hij niet bang is voor zijn eigen leven! Even later zitten we met Andreas en zijn naaste familie om de grote tafel. Als ik iemand aan het kaakbeen zie knabbelen, weet ik niet hoe snel ik mijn bord moet volgooien met salade. Eleni, de vrouw van Andreas, is het volledig met mij eens en samen gaan we aan het groenvoer. Als Marinos en ik even later thuiskomen, heeft schoonmama ook eten voor ons klaargemaakt. Dit wisten we van te voren dus hadden we niet al te veel bij Andreas gegeten. Iedereen kreeg geit en ik ging aan de varkenshaas met een lekkere roomsaus, mjam! Na het eten moest Marinos weer werken. Al hoe druk het is in de stad…niemand die bij Marinos komt te eten. Iedereen gaat voor de koffie. Best wel jammer dat ze dan niet gewoon het restaurant sluiten. Ik was op de fiets gestapt en naar het strand van Tsilivi gegaan. Allemaal verliefde stelletjes daar. Wetende dat mijn poppie op het werk is, maar geen werk heeft, is op zo’n feestdag wel een domper.


Gelukkig was gister zijn laatste werkdag. Alle Paascha toeristen zijn weer vertrokken. Reden voor ons om vandaag een koffie in de stad te doen en even bij te kletsen. Zometeen ga ik naar Tsilivi met Marinos zijn ouders. Makis en Marinos moeten straks in een belangrijke voetbalwedstrijd spelen. Fingers crossed dat ze mogen winnen!


PS: het afkappen van zinnen in de tekst naar de volgende alinea is in verband met het feit dat men bezig is de site te verbeteren en hier en daar niet alles goed verloopt.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer