Tweede zomerseizoen Zakynthos

De tijd was weer aangebroken om van iedereen afscheid te nemen. Afscheid nemen heb ik door al mijn gereis al erg vaak gedaan, maar ik blijf het maar niks vinden.

Zeker toen ik begon met reizen voelde het onrealistisch dat je iemand een tijdje niet zou zien. Je kan elkaar toch zien wanneer je maar wil? Als je dan eenmaal op pad bent, weet je dat het nog wel even duurt voordat je weer iemand ’face to face’ kan zien. En ook al neem je altijd van dezelfde personen afscheid, geen enkel afscheid is hetzelfde. Afgelopen winter hebben Marinos en ik niet gewerkt. We hebben deze tijd bij mijn ouders doorgebracht en omdat Sjoerd Jan wegens klusserij nog niet in zijn nieuwe huis kon, was het gehele gezin compleet. Je bent weer dicht bij elkaar en daar heb ik ontzettend van genoten. Dit geldt ook voor familie en vrienden. Door Marinos zijn verblijf in Nederland zijn mijn familie en vrienden ook zijn familie en vrienden geworden. We hebben zoveel leuke dingen gedaan dat het afscheid nu niet alleen moeilijk was voor mij, maar ook voor hem. Het afscheid nemen van mensen begon drie weken voor vertrek en tot op de laatste dag ging dit door. Op een gegeven moment wilde ik ook wel dat de kous af was en dat we gingen. Maar je wilt ook van iedereen afscheid nemen! Zo dubbel allemaal. Mem & Sjoerd Jan brachten ons naar Schiphol. We waren net ingecheckt (na een beetje heibel over overbagage) en toen zag Marinos Ronald Koeman voorbij lopen. Nadat de vrouw van Ronald Koeman zijn kraag nog even goed deed, mocht ik Marinos met hem op de foto zetten.  Samen met zijn viertjes (Mem, Sjoerd Jan, Marinos en ik) hebben we nog even wat koffie en lekkers genomen en daarna zijn we richting Douane gegaan. Tijd om te gaan.

We hadden allereerst een vlucht naar Athene en zo'n twaalf uur later konden we de vlucht naar Zakynthos nemen. Tijd genoeg om nog eventjes wat leuks in Athene te doen. We arriveerden om half 5 ‘s middags in Athene en waren rond 6 uur in het hotel. Eventjes snel opfrissen en daarna met de metro richting Square Victoria. Hier zijn wat leuke winkeltjes waar we even in de etalages hebben gegluurd en na nog een stukje lopen kwamen we uit bij het huis van de oom en tante van Marinos. Na wat bijkletsen met zijn tante en wat pizza zijn we weer richting de metro gelopen. Het was intussen al 11 uur ‘s avonds en de wekker zou over 4 gaan. We moesten de vlucht van 05.40 uur halen… Eenmaal thuis probeer je dan te slapen. Iets wat natuurlijk niet lukt. Je voelt je in het begin een beetje gedwongen om in snel tempo in slaap te vallen en 2 uur voor de wekker gaat wil je je niet verslapen…Kortom slapen zat er voor ons niet echt in. We kwamen dan ook best gaar aan op Zakynthos. Mijn autootje stond klaar op de luchthaven en hiermee zijn we naar mijn studiootje in Kalamaki gereden. Puur en alleen om mijn sleutel op te halen, want hierna wilden we snel door naar het ouderlijk huis van Marinos.

Mijn huisje ziet goed uit. Uiteraard wist ik wel hoe het er uit zag vanwege mijn verblijf van vorig jaar, maar het ziet er nu allemaal wat meer af uit. Er zit een nieuw douchegordijn in (zonder schimmeltjes), alle lampen hebben nu een lampenkap, er staat een nieuw beklede stoel in de kamer en er stond een glazen schaal op de tafel met verse bloemen erin. De hele kamer rook naar de bloemen, heerlijk. Na de kleine inspectie en met de huissleutel op zak zijn we naar Gaitani gereden. We belden aan bij zijn ouders en kregen tig kussen van zijn vader en moeder. Makis was niet uit bed te brandden, maar eenmaal wakker was hij dolenthousiast dat hij zijn broer en allerbeste vriend weer zag. Ondanks de vele webcamsessies vanuit Nederland was er nog genoeg te bij te praten, maar wij kozen eerst even voor onze rust. Al onze spullen hadden we uit de auto gehaald en naar onze ‘pink room’ gebracht. De logeerkamer bij zijn ouders had echter niet meer het knalroze dekbed, maar onze vertrouwde dekbed die we vorig jaar in Kalamaki hadden. Altijd goed! Na een paar uurtjes slaap zijn we de dag begonnen met een heerlijke maaltijd van Marinos zijn moeder. Volgens Makis heeft zij zich nog nooit zo uitgesloofd in de keuken als nu. De koekjes zijn versgebakken, de toetjes en een diner voor 5 waren door haar tot in de puntjes verzorgd! Zoals mem ons de afgelopen maanden heeft kunnen vertroetelen met haar kookkunsten, neemt Marinos zijn moeder het over. Na het eten zijn Marinos en ik naar een lokale voetbalwedstrijd gegaan waar hij veel van zijn vrienden weer heeft kunnen zien. De wedstrijd op zich kon mij niet zo veel boeien dit keer. Nog een beetje vermoeid ben ik aan het dagdromen over wat allemaal gaat komen. Straks mijn huisje inrichten, collega’s van andere touroperators leren kennen, de Griekse taal oppakken en natuurlijk ook mijn werk. Enerzijds heb ik wel weer zin in om te werken, anderzijds heb ik mijn balans in het niet werken ook wel weer gevonden. Helaas gaat de zon niet voor niks op dus gaan we morgen weer aan de slag. Althans…even hoi zeggen bij het agentschap en het autoverhuurbedrijf, mijn mail checken en nog een en ander waar ik een start mee kan maken. Dan wordt het hoog tijd om mijn huisje weer eigen te maken en boodschapjes te doen. Marinos heeft zijn baas ook even gebeld. Het restaurant is al open en hij mag morgen langs komen om te overleggen wanneer hij daar kan beginnen.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer