Vassilikos

Aan het begin van het seizoen hadden we, de meiden, een hele waslijst gemaakt met allerlei leuke dingen om te gaan doen voor de komende maanden. Een aantal zaken hebben we kunnen doen, maar het merendeel niet. Reden: we verzinnen constant weer wat nieuws om te doen! Zo ook voor afgelopen Donderdag. We zijn namelijk wezen waterfietsen in de baai van Laganas. Voor 2 uur hadden we een waterfiets gehuurd. De hoofdreden was eerst schildpadden spotten, maar dit bleek toch nog een hele lastige opgave. We hebben 2 keer heel eventjes een schilpad op een afstandje gezien. Net toen ze hun hoofd boven het water staken om lucht te happen en daarna gingen ze weer onder. Ze zullen wel denken wat komt daar voor een gevaarte aan, ha ha. Verder hebben we heerlijk rondgedobberd op het water en wat gezwommen. Nog even langs Tasos Taverne voor een lekkere dikke sorbet en dan naar huis om te douchen. Ongelofelijk hoe snel zo’n dag dan weer om gaat. Time flies when you are having fun. Zo hadden we het laatst er ook over hoe snel het seizoen ook aan ons voorbij gaat. We zijn hier allemaal al weer ruim 3 maanden. De gedachte staat ons helemaal niet aan dat we over enkele maanden afscheid van elkaar moeten gaan nemen. Dan zul je zeggen over een paar maanden ,… tijd zat toch? Helaas zijn er ook stagiaires in onze groep en die gaan namelijk eerder naar huis. Dus dan valt de groep al langzaam uit elkaar.

 

In mijn vorige verhaal had ik verteld dat ik samen met Marinos en zijn vriend en diens vriendin vorige week Zondag wat leuks zouden gaan doen in de middag. Helaas kreeg mijn dag een totaal andere wending. Ik had in de ochtend sowieso al werk te doen (info en kantoor), maar ik had ook nog wat problemen met gasten waardoor ik voor uren aan het heen en weer bellen was met als eindresultaat weinig succes….Zondag….de afdelingen zijn gesloten… maar je wil je gasten zo graag tevreden zien en probeert toch via via een en ander te regelen. Helaas het mocht niet baten, Maandag weer een dag met daarbij veel meer mogelijkheden. Marinos & co hebben een hele fijne middag gehad in het noorden van het eiland met daarbij een toffe boottocht richting het buureiland Kefalonia. Ik daarentegen heb maar wat take away gehaald en nog maar wat extra werk in het veld gedaan.

Vandaag daarentegen had ik vrije tijd ‘gecreëerd’. Ik had gisteravond weer zo’n lekker voorval waarbij je graag even je hand tegen je hoofd wil slaan. Ik had net mijn laatste info gehad en daarna had ik telefonisch contact gehad met Sebastiaan, mijn Poolse buurman. We besloten om de drukke en warme dag af te sluiten met een lekkere frisse duik in de baai van Porto Azurro. Sebastiaan heeft een scooter en daarmee zijn we die kant uit gereden. Heerlijk om na zo’n dag even af te koelen in zo’n mooie baai waar bijna geen kip was te bekennen. Sebastiaan weet altijd van die leuke dingen om te doen…zo zijn wij ons gaan insmeren met modder om het vervolgens te laten opdrogen, een zachte huid te krijgen en daarna met zeewater afspoelen. Ook hebben we onze eigen zeewaterjacuzzi gemaakt en lekker veel gezwommen. Rond een uurtje of 9 ging de zon onder en zijn we daar bij een taverne aan het strand gaan eten. Eenmaal thuis kwam ik voor een verrassing te staan….mijn sleutels waren weg. Ik heb geen idee wat er mee gebeurd is… maar mijn huis kon ik voorlopig niet in, ook mijn auto niet en mijn sleutel van het kluisje van werk zat er ook aan…. Gelukkig kreeg ik de huisbaas te pakken en hadden ze een reservesleutel die ze over een half uur langs konden brengen. Sebastiaan en ik hadden het meteen wel door dat dat een Grieks half uurtje zou zijn dus hebben we een filmpje opgezet: ‘run fatboy run’, erg leuke komedie. Na ongeveer een uur kon ik mijn huisje pas weer in. Wat mijn auto betreft…natuurlijk heb ik daar al mijn werkspullen inzitten en moest ik nog alle geboekte excursies doorgeven aan het agentschap. Lang leven mijn geheugen! Voor morgen weet ik, als het goed is, precies de opstapplaatsen voor de excursies. Voor de dagen erna wordt het wel even wat moeilijker dus ik hoop tegen die tijd mijn auto weer in te kunnen. Je zou zeggen er is toch wel een reservesleutel? Jazeker, maar die ligt in Athene. Een erg handige plek als de auto hier op Zakynthos is…. Eer die sleutel hier is, zijn we ook weer een paar dagen verder. Ik zoek momenteel dan ook een handige technicus die mijn auto ff kan openen zonder sleutel. En dan wel graag alle ramen heel houden a.u.b. Bij deze een oproep, ha ha! Natuurlijk ben ik samen met Sebastiaan alle wegen, handelingen en tas afgeweest. Ook heb ik vandaag bij het strand nog gekeken naar waar we zijn geweest en heb ik mijn telefoonnummer bij het restaurant en beachbar achtergelaten, mochten ze nog wat vinden. Er moet namelijk anders een sleutel worden aangemaakt met een chip en dat gaat me meer dan 100 euro kosten. Dat naast de kosten van de eventuele professionele slotenkraker. En ik ben altijd zo voorzichtig met mijn sleutels en nu zijn ze zo plots weg en heb ik echt geen enkel idee waar ze kunnen zijn. Tsja, zo beleef je weer iets. Vandaag had ik natuurlijk info’s in de planning staan. Gelukkig had Sixt een mooie knalgroene Chevrolet Matiz voor mij klaar staan die ik voorlopig mag gebruiken. Verder op kantoor even een mapje geïmproviseerd met allerlei spullen die ik nodig kon hebben bij mijn info’s. Ik heb mij nog nooit zo kaal gevoeld zonder mijn zware koffer en mijn mooie zelfgemaakte kaart met mooie afbeeldingen van het scheepswrak en de blauwe grotten. Maar al met al hield het wel in dat ik dus de middag vrij was, hi hi. Samen met Marinos zijn we in Laganas gaan eten om daarna naar Sint Nicholaos Beach te gaan in Vassilikos. Ik heb inmiddels ook al Marinos zijn hele familie gezien. In het restaurant waar we vanmiddag hebben gegeten, werkt zijn moeder als kok, zijn vader heb ik al eens bij hem thuis gezien en in Vassilikos heb ik zijn broer leren kennen. Daar waren ook weer de vele vrienden van Marinos. Stuk voor stuk aardige mannen, maar ik spreek nog niet zo hele veel Grieks dus gesprekken volgen is lastig. Marinos houdt echter volledig rekening met mij en samen doen we allerlei leuke dingen. Natuurlijk gun ik hem wel momenten met zijn vrienden. Ook kwam ik daar Betty en haar vriend tegen. Betty is de dochter van Labros van Helena app. En zo kom je al met al steeds meer bekenden overal tegen of leer je weer nieuwe mensen kennen. Helemaal geweldig.

Ben benieuwd wanneer ik eigen Nissan Micraatje weer tot mijn beschikking heb...

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer