Vertrek naar Zakynthos

 

Vorige week Dinsdag hebben mem en Sjoerd Jan, Marinos en mij naar Schiphol gebracht. Heit kon er niet bij zijn omdat hij moest werken. Daarom hadden we de vorige dag al afscheid van elkaar genomen. Na het afscheid van mem en Sjoerd Jan zijn we door de douane gegaan. Vlakbij de douane zagen we een winkel met leuke en lekkere Nederlandse dingen. Marinos wilde nog graag een kaasschaaf kopen, omdat we deze niet op Zakynthos hebben. Hij had net afgerekend en toen zag hij de stroopwafels liggen, die Makis zo lekker vindt. Kopen of niet? We moesten eigenlijk maar naar de gate gaan. Ze waren al begonnen met boarden. Toch nog maar snel kopen en daarna in een rap loop tempo naar de gate toe. Het vliegtuig vertrekt over 15 minuten. Werden onze namen niet omgeroepen dat we de vlucht vertraagden? Rennen!! Het vliegtuig hebben we gehaald en we waren mooi op tijd in Athene. Vanwege alle koffers die we hadden en de regen besloten we een taxi te nemen. Die heeft onze zak flink geleegd. Hij vroeg 53 euro en wilde er wel 55 euro van maken mochten we geen klein geld hebben. Ja daag! We hebben de 53 euro wel betaald, maar het is de laatste keer dat we bij hem in de taxi stappen. Normaal betaal je ca 40 euro.

We zijn 4 dagen in Athene gebleven. Woensdag konden we niet zo ver Athene in vanwege demonstraties bij het parlementsgebouw. Iedereen die bij de overheid werkt, moet van nul komma nul euro, ineens 40 % belasting over hun loon betalen. Hier zijn ze het niet mee eens, naast de vele ontslagen die zullen vallen. Omdat ze aan het demonstreren waren, was er geen openbaar vervoer. Ik zou in eerste instantie met Inge afspreken om in het centrum een koffie te doen, maar in plaats daarvan zijn Marinos en ik gaan winkelen in de winkelstraat vlakbij ons appartement. De dagen erna hebben we ook in het centrum gewinkeld, met Inge afgesproken en bij Marinos zijn peetoom en familie gegeten. Zaterdag zijn we per bus naar de haven van Kilini gereden (ca 3 uur) en van daar uit de boot genomen naar Zakynthos (ca 1 uur).

Nu ik weer op Griekse bodem ben, moet ik wel weer even omschakelen. Alhoewel ik al zoveel maanden eerder in Griekenland heb gespendeerd en alles vertrouwd is, moet ik toch weer wennen. Misschien komt het ook wel doordat we veel afwegingen maken tussen in Nederland of Griekenland gaan wonen. Hierdoor zie je duidelijker de plus en minpunten van een land dan wanneer je naar een land gaat voor vakantie en alleen maar de pluspunten wil zien. Griekenland heeft zeker veel charmes, maar mijn gevoel neigt, als wel vaker, toch naar Nederland. Dit komt ook zeker doordat ik zo veel van huis ben de laatste jaren. Dan weet je wie en wat je allemaal mist. Voor nu kan ik niet wachten tot het zomerseizoen gaat beginnen. Lekker aan de slag, centjes verdienen, warmte en nieuwe mensen ontmoeten!

 

Zondag 14 februari

Het is Valentijnsdag! Maar ook is er Carnaval in Zakynthos-stad! We wilden dit heel erg graag zien, maar dit werd 10 keer niks. Ten eerste was er nergens te parkeren. Een parkeergarage zou wel een uitkomst zijn op Zakynthos. Nu parkeren mensen elkaar gewoon in of parkeren ze op het trottoir. Aangezien er geen verkiezingen zijn en Griekenland ‘bankroet’ is, hebben veel mensen boetes gekregen. Wij wilden geen boete dus konden we na een uur rondrijden eindelijk een parkeerplek vinden. Dit had een reden, want ten tweede regende het die dag en was de parade en het hele feest er om heen eerder afgelopen. Hier en daar pikten we een glimp op van carnavalvierders in een leuke outfit die naar huis gaan of een praalwagen die weer terug naar zijn stalling gaat. In de stad komen we meer mensen tegen die het hele feest hebben gemist om dezelfde reden als ons. Erg jammer. Na een ronde Zakynthos-stad te hebben gedaan, doen we een drankje bij Squero. Hier krijgen we ook nog een taartje in de vorm van een hartje. De kok, Valentina, heeft haar naamdag! Hierna zijn we huiswaarts gegaan. Marinos zijn vader heeft nieuws. Marinos heeft een voorstel gekregen. Hij mag voor 1 jaar het restaurant Venetiana runnen in Zakynthos stad. Als het hem bevalt, mag hij het bedrijf overnemen. Hij voelt er echter niet zo veel voor. Hij moet de huur en de kosten voor het gebruik van het plein ook voor eigen rekening nemen. Prima, maar de kosten zijn ver buiten proportie. Wil hij deze kosten in een half jaar eruit halen (andere helft van het jaar is het restaurant gesloten) dan moet hij een flinke winst draaien. Dit is lastig aangezien Squero vaak veel klanten van Venetiana wegkaapt doordat mensen daar eerst langslopen. Ook moet hij een deel van de winst inleveren bij de eigenaar. Dit zijn de zogenaamde ´luchtkosten´ (Venetiana heeft een goede naam bij de Italianen).

In de avonduren zijn Marinos en ik naar Mouses in Kalamaki geweest. Hier hebben ze in de winter Bouzouki feesten in plaats van bij Koutsis. Hier hebben we heerlijk genoten van de gezelligheid die onder de Grieken hing, de bekende zangers en ook hebben we samen fijn gedanst. Een avond uit die we tot in de vroege ochtenduren hebben gevierd.

 

 

Maandag 15 februari

Voor mijn gevoel werd ik vroeg wakker. Het was 10 uur ’s ochtends toen ik wakker werd door een constant geluid dat leek wel door de buizen van de kachels heen te gaan. Waarschijnlijk de onderburen aan het verbouwen? Ook hoorde ik dat er een tv aan was in huis. De tv staat hier vrijwel altijd aan en ook op redelijk volume. Het verstoorde mijn slaap, maar uiteindelijk kon ik weer indutten. Was het niet Marinos die een half uur later uit bed ging en ik weer wakker was. Weer dut ik in. Kort daarna komt Marinos de kamer weer in. Hij zegt dat het vandaag ‘schone Maandag’ is en dat de hele familie in de bergen gaat picknicken en vliegeren. Dit klonk mij erg goed in de oren, gezellig! Eenmaal daar dacht ik er wel anders over. Ik zat namelijk achter in de auto en door alle kronkelwegen die we hadden genomen in de bergen, was ik niet lekker. We waren naar Kampi gereden en daar stond de familie ons op te wachten. Ik kon niet even leuk en aardig doen en bleef even bij de auto op een muurtje zitten, totdat ik mij weer wat beter voelde. De frisse lucht en een kleine wandeling deed mij goed. Daarna zijn Marinos en ik naar de familie en vrienden gegaan en beloofde het een leuke dag te worden!

Het was ontzettend druk bij Kampi. Alle restaurants daar zaten vol. Dit maakte ons niets uit. Wij zijn ergens langs de weg in het gras gaan zitten tussen de olijvenbomen met een prachtig uitzicht op de blauwe zee en baaien. Alle moeders hadden van alles aan eten voorbereid en dit werd uitgestald op de dekens. Vanaf vandaag is er een nieuw menu in verband met het vasten. Marinos zijn familie doet niet aan 40 dagen vasten, maar op ‘schone Maandag’ even wel. We hadden heerlijk brood met sesamzaad, kalamari (octopus), garnalen, salade, olijven, pasta, fruit, zoetigheden, wijn en frisdrank. Het was tijd om gezamenlijk te eten, bij te praten en lol te maken. Na het eten gingen een aantal kinderen vliegeren en de moeders die voor al het lekkers hadden gezorgd, gingen een bepaald soort gras plukken. Als je dit kookt en eet met olijfolie en citroensap schijnt dat erg lekker te zijn. Moet je natuurlijk wel weten wat je moet plukken.

De terugreis heb ik maar voorgesteld dat ik terug zou rijden. Als ik zelf rijdt heb ik namelijk helemaal geen last van de kronkelwegen en mijn maag.

 

Vandaag ben ik naar de kapper gegaan. Voor mijn gevoel mocht dat een paar weken geleden al, ha ha, maar wilde graag naar mijn eigen kapper gaan. Heb er weer een mooi kleurtje in gedaan en het is weer mooi geknipt. Voelt erg fijn!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer