Voorjaar!

Na 3 uur met de trein te hebben gereisd, 3 uur op Schiphol heb rondgehangen, 3 uur in het vliegtuig te hebben gezeten, 4 uur in Athene op mijn ‘aansluitende’vlucht te hebben gewacht en nog 1 uur heb gevlogen, kwam ik ‘s ochtendsvroeg op 1 April lekker gaar aan op Zakynthos. Half slapend stond ik te wachten op mijn bagage. Ik staarde naar beneden naar de bagageband en zag 2 twee bekende armen om mij heen slaan. MARINOS!! Hij was stiekem achter mij komen staan om mij te verrassen. Zo leuk en onverwacht! Wist ik veel dat hij een keer van mij had afgekeken hoe je de elektrische schuifdeuren vanuit de arrivalhal kon openen. Ik heb hem overladen met allemaal kusjes die hij de afgelopen 2 weken niet van mij had kunnen krijgen. Nou, daar was Marinos reuze blij mee! Zijn vader, moeder en Makis hadden mij ook gemist, want die belden even om te horen hoe het was. Ik weet dat Marinos zijn ouders altijd vroeg op zijn, maar toch had ik nog niet zo snel bericht van hun verwacht. Het was nog maar net 7 uur in de ochtend. Toen ik mijn verbazing aan Marinos vertelde, zei hij: ,,Kijk eens wat er op de achterbank ligt.’’ Zijn moeder was die ochtend al helemaal bezig geweest voor ons. Versgebakken cake, eieren, fruit, keukenrol, melk en nog veel en veel meer. Dit zodat wij op de eerste dag in ons nieuwe huisje niet zonder spullen zouden zitten. 1 April: de dag van mijn komst; de eerste dag in ons huis! Met kriebels in mijn buik betrad ik het huis waar wij voortaan samen zullen gaan wonen. Het was heerlijk thuiskomen! Het huis was schoon. De keuken gevuld met lekkers en ik kon heel goed zien dat Marinos aandacht had geschonken aan de kleine details. Marinos gaf mij een sightseeing in ons huis en het was geweldig! De vermoeidheid begon toch weer toe te slaan dus zijn we heerlijk in onze nieuwe huis, in ons bed, samen, gaan slapen. Rond een uur of 2 in de middag werden we wakker gebeld en moest de dag maar eens beginnen. De dagen die volgden bestonden uit: koffer uitpakken, nog wat kleding van Marinos en mij overhevelen, nog wat spulletjes aanschaffen (waaronder een nieuwe wasmachine, die het pas na 1 week deed), boodschappen doen en Marinos zijn moeder leert mij hoe ik Grieks kan koken. Het enige wat we nog willen gaan doen is planten voor binnen/buiten halen en tuinmeubilair kopen.

Twee weken terug was het mooi weer. Ik wilde graag even buiten zitten op het terras. Bij de eettafel heb ik een stoel gepakt en deze heb ik buiten neergezet. Met de stoel in de zon, de Libelle op schoot en een schaaltje met straciatella ijs dacht ik dat mijn dag perfect was. Komt daar niet een groep pauwen aan? De buurman heeft 2 mannetjes pauwen (met de mooie veren) en 4 vrouwtjes pauwen en die komen elke dag (blijkbaar) op ‘ons land’ voor eten. Net als de kippen van de andere buurman. Hoe groot ‘ons land’ precies is, is de vraag. Zo was er laatst een oude man, die zijn 2 kleinkinderen had meegenomen, om samen met hen op pad te gaan met zijn schapen op wat ik dacht ‘ons land’. Marinos legde aan mij uit dat daar waar hier en daar stokken in de grond stonden, de scheiding was. Ik zag de stokken niet. De enige conclusie die ik kon maken, was: zij hebben het gras en wij de olijfbomen. Alleen heb je daar weer het probleem met de olijfbomen. Die gaan nog best ver door. Misschien tot aan de andere kant van het eiland en het wil mij niet aan dat die ook allemaal bij ‘ons land’ horen. We moeten de beestenboel rondom ons huis maar accepteren. En dat is klaar in een tel, want ik vind het wel wat hebben. Één dier kan Marinos wat minder accepteren en dat is de straathond die met regenachtig weer boven slaapt. Onze bovenverdieping is nog niet af, maar voor een hond, die niet van hondenweer houdt, is het perfect. Is het niet dat hij wat speels is en met het bouwmateriaal aan de haal gaat. Marinos heeft hem al een paar keer midden in de nacht betrapt, omdat het gehorig is. De eerste keer ging Marinos naar boven en zei boos tegen de verstopte onbekende:,, Wie hier is, zal er flink van langs krijgen! Laat je zien!’’ En toen rende de hond in snelle vaart de trap af.

De afgelopen dagen hadden we dus dat regenachtige weer. Dit type weer zorgt er voor dat iedereen die eigenlijk nergens heen hoeft, thuis blijft. De wegen zijn uitgestorven. Zelfs in de stad. Het is tijd voor uitslapen. Om vervolgens ook maar in bed te blijven en een dvdtje opzetten of vanaf de bank lekker tv te kijken. Luieren dus! Prima voor 1 of 2 dagen, maar daarna wil ik er toch wel graag weer op uit. Vandaag was het droog en windstil. Ideaal om even een wandeling te gaan maken op het Kalamaki-Laganas strand. Als ik bij het strand aan kom, zie ik dat er meer mensen weer actief zijn. We krijgen het mooie weer wederom in ons hoofd! En ook de dieren! De vissen die in de rivier van Laganas zwemmen, springen uit het water en laten zich op hun zijkant vallen alsof ze walvissen zijn. Ook zijn er tal van kleine vogels die in snel tempo zich laten dalen om een slokje van het water te nemen en weer op te stijgen. Het geeft een sierlijk effect. Als ik langs het water loop, hoor ik een zacht en rustgevend getinkel. Het zijn de schelpjes die door de zee terug het water in worden genomen om ze vervolgens ook net zo snel weer naar het strand te brengen. Momenteel ligt het strand vol met aangespoelde schelpjes. En hoe vaak ik hier ook kom…er valt altijd wel iets op te rapen. Deze schelpjes plaats ik in een glazen bol die ik thuis heb staan. Een idee waar meer mensen mee lopen, want sommige dames gaan met een hele plastic zak vol naar huis. De zee is nu erg kalm. Er zijn geen golven te bekennen, behalve de kleintjes die aan land willen komen. Toch kun je zien dat ze er wel degelijk zijn geweest. De zogenaamde ‘schildpaddrollen’ (opgerolde zeeplanten), hopen aangespoeld zeegras en bamboestokken liggen over het hele strand verspreid. Niet erg aantrekkelijk voor de badgasten straks, maar daar zal vast wel weer wat aan gedaan worden. De dames in de groene hokjes, die voor het natuurbehoud gaan, zijn al weer enige weken aanwezig. Maar behalve in de zomer wanneer ze de schildpadnesten goed in de gaten houden, zie ik ze nooit maar dan ook nooit uit hun hokje komen. Wat doen ze toch? Wonder boven wonder zag ik nu dat een dame uit haar hokje is gekomen. Met een plastic zak en een prikstok ging ze op pad om afval van het strand te halen. Het menselijke afval viel op zich nog wel wat mee, maar je kon wel zien dat de omgeving rond haar hokje schoner was dan bij de buurvrouw. Die had nog wat vloerbedekking, schoeisel, plastic en heel ironisch een sardineblikje op haar gedeelte liggen. Terwijl ik hier langs loop, gaan mijn gedachten naar het concept van Duurzaam Toerisme. Ik zou de mensen tijdens mijn informatiebijeenkomsten er op willen wijzen dat ze het eiland schoon moeten houden tijdens hun vakantie. Maar als ik de Nederlanders vergelijk met de Grieken dan zijn wij wel 10 keer efficiënter bezig. De Grieken moeten worden aangepakt, maar zij zijn (uit ervaring) soms erg hardleers. Ze zouden er een keer in de week op school iets aan moeten doen en natuurlijk moet de overheid meewerken. Het enige afval wat we hier nog eventueel kunnen gaan scheiden, zijn batterijen. Bij sommige supermarkten kan je die inleveren. Glas, plastic, papier, groen afval, het komt allemaal op een grote hoop. En ondanks dat iedereen zich weer voorbereid op een nieuw seizoen, vind ik het afval langs de kant van de weg momenteel wel wat meevallen. Bravo!

Marinos en ik gaan deze week ook van start! Marinos zal in een appartementencomplex in Laganas gaan werken. Daar zal hij in het bijbehorende restaurant gaan serveren. De eerste gasten zijn er nog niet, maar er is ook voldoende voorbereidend werk dat moet worden gedaan. Ikzelf zal Zaterdag 23 April mijn bureau even afstoffen en kijken wat er verder nog moet worden gedaan. En heel belangrijk…mijn auto ophalen! Ik ben erg nieuwsgierig wat ik zal krijgen. Ik hoop stiekem op dezelfde auto als vorig jaar, een witte Peugeot. Een kleurtje is ook altijd goed! Met het oog op komend seizoen weet ik dat ik mij weer voor de volledig zal inzetten. Mijn verzoek naar mijn gasten…wees blij, wees lief en geniet van de vakantie!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer